Geert van Istendael (ja)

Geplaatst: 12 jan 2008 06:58 pm



Ik vroeg me af of het gedicht Ik ga nu slapen met mijn verdriet

werkelijk om een ander persoon gaat of een alter ego.



manja croiset

Geplaatst: 13 jan 2008 05:21 pm



Rutger schreef:

Alhoewel in de eerste plaats een ode aan een murenbouwer, zag ik hier vanmorgen ook een ode aan de dichter in. Wat denken jullie ?





Ik vind het een erg moeilijk gedicht Rutger en moet het nog vaker lezen tot ik 'het licht' zie.



Dettie

manja croiset schreef:

Ik vroeg me af of het werkelijk om een ander persoon gaat of een alter ego.

Het gedicht begint met: Ik ga nu slapen met mijn verdriet.



Ik denk een alter ego manja. Het verdriet is een onderdeel van hem.



Dettie

Armoede, jij was grauw. Gehaat door lege maag,

met blote handen, blauw geverfd in kou, geweerd.

Vergeefs. Jij kwam. Jij trok naar alle landen,

alle hutten sloop jij binnen. Taai. Gestaag.

En bleef. Jij woonde. Hoonde. Leegde de schapraaien,

doofde ovens, holde kinderogen uit.

De mensen vraten grond. Want in hun huid stond zwart

je wapenspreuk gebrand: Gij zult slechts stenen zaaien.



Wij hebben je verjaagd. Voorgoed. Zo dachten wij.

Maar nee, daar sta je weer. Je lacht en lonkt, omhangen

met glitter op krediet, je bek vol rijstebrij,

je billen al te vet, een waggelend banket,

je boert en hikt: "Ik! Ik!" Je vleit ons, wilt ons vangen

en wurgen. Jáág haar wég! Het is de hoogste tijd.





Geert van Istendael

uit?

Ik weet niet of dit gedicht gebundeld is, zag het gedicht vandaag op een grote poster staan.

Ben ook niet zeker of de regelindeling volledig correct is (want van internet geplukt).

In elk geval beklijvend gedicht!



Tiba.

Heel sterk gedicht, Tiba. Opvallend was dat na eerste lezing mij het rijm helemaal niet opviel. Als je zo'n sterke taal gebruikt is rijm dus overbodig.

Pieter

Een gedicht dat je bij de strot grijpt, maar zonder overacting.

De volgehouden verpersoonlijking, a.h.w. vlijmscherp gekerfd met een mes: jij kwam..., sloop..., hoonde..., leegde..., holde uit...,



En daaarna, a.h.w. een dubbelbeeld: je lacht..., lokt..., vleit.., maar wil ons vangen..., wurgen...



Een (h)eerlijk, meesterlijk gedicht.



mira