Edith de Gilde (ja)

Geplaatst: 03 nov 2008 07:19 am



Wat een leuke reacties! Ik 'ken' Edith de Gilde via een andere site en aldoor als ik haar gedichten las werd ik er door geraakt. Ook ken ik haar poëzie-besprekingen bij Meander, helder en duidelijk.

Ik was dan ook echt blij dat ze ja zei op m'n vraag of er gedichten van haar op Leestafel mochten.



Dettie

Geplaatst: 04 nov 2008 04:06 pm



Zonder enige twijfel een interessante dichter..moeten we zeker in het oog houden. Erg persoonlijke stijl, raadselachtig..



leni

Geplaatst: 08 nov 2008 11:39 pm



Nachtzuster



tegelijk bangelijk en geruststellend.

Er is de hand.

Kunnen uitdrukken waarover het gaat, dat is poëzie.



mira

Geplaatst: 09 nov 2008 08:03 am



Het is de kunst van het weglaten denk ik. Maar dan zo dat er niet teveel weggelaten wordt en niet meer te begrijpen is.

Dat is bij deze gedichten goed in balans vind ik.



Dettie

Geplaatst: 09 nov 2008 10:50 am



NACHTZUSTER



De dag heeft dan nog steun aan rituelen:

tempen, wassen, bloeddruk. Het bezoek

brengt trosjes druiven mee en soms een boek

dat dicht zal blijven. Druiven kun je delen.



Als je al lijdt, dan lijd je toch met velen.

De grapjas in het bed rechts in de hoek

doet weer iets reuze komisch met zijn broek;

je reinste Pieter Bruegel-taferelen.



Maar nu de nacht. Omdat je hebt gekozen

tegen het semi-coma van een pil

lig je te woelen, heel je lijf in brand.



Daar snurkt er een; hier ligt de oude broze

meneer van Dam te kreunen, is dan stil.

Send in the rouwclowns. Dan is er haar hand.



© Edith de Gilde



Het gedicht hier even geplaatst



Tiba.

Geplaatst: 09 nov 2008 01:41 pm



Nou Dettie, dat is heel goed opgemerkt, heel mooi gezegd.

En bedankt, tiba, om het gedicht hier te zetten.



mira