Geplaatst: 01 dec 2008 09:51 pm
HOE HET WAS BEGONNEN
hoe het was begonnen wisten we niet
de woensdagen bleven maar komen
vaker en vaker en niemand begreep het
al deed de minister alsof maar ook hij
wist niet waar de knop zat
en de woensdagen raakten losser en losser
dinsdagen hadden er niets mee van doen en
donderdag wist zich geen raad
treinen bevroren vliegtuigen ontspoorden
er kwamen nog wolkjes uit monden
maar geen enkel goed woord
kinderen kenden de waarheid als altijd
maar ook zij willen warmte en warmte was weg
en plotseling bleven de woensdagen weg
en toen pas, toen pas
© Edith de Gilde
Zéér raadselachtig gedicht, maar met een ongeziene spanning.
De woensdagen bleven maar komen, en niemand begreep het, zelfs de minister niet.
Wat was er zo vreemd aan de woensdagen? Wat maakte ze zo beklemmend?
Ze kwamen vaker en vaker.
En toen stond de wereld op zijn kop. Niet de treinen ontspoorden, maar de vliegtuigen...
Werd de wereld van ijs, koud en kil?
De adem bevroor, wolkjes kwamen uit monden, geen goed woord werd nog gesproken, de warmte was weg.
Enkel de kinderen begrepen wat er gebeurde en misten de warmte.
En toen werd alles anders, toen de woensdagen plots verdwenen. Toen pas.
mira
