Dettie schreef:
Hand
Toen er een hand uit de kast stak, niet opdringerig, eerder
bijna verlegen, traag kantelend in het bleke licht, nam ik
een stoel en moest even gaan zitten. Ik overdacht het
bestaan, het ritme ervan, de pitloze weekte, en besloot de
hand niet weg te slaan. Sindsdien deel ik de tijd, mijn
kast en mijn leegte, en het is waar dat ik voor het eerst en
haast tot mijn spijt afhankelijk ben, maar ik blijf opgelucht
dat het een hand is en geen tong, god verhoede een tong,
of een neus, wat neuzen teweeg kunnen brengen, hoe men
er in lorren gehuld achteraan moet, nee een hand, lege
hand, glad, verlegen, traag kantelend in het harde licht,
op het ritme van de zon en wat uren.
Eva Cox,
Uit: een twee drie ten dans,
De Bezige Bij
Persoonlijk houd ik niet van deze vorm van dichten, het is voor mij teveel neigend naar proza.
En Pieter:
Dit is een vorm van absurdistisch proza en helaas kan ik er geen poëzie in zien.
Op de inhoud wil ik graag apart nog eens ingaan, maar wat de vorm betreft ben ik het niet met jullie eens. Ik denk dat het door laten lopen van de tekst, zonder er de vorm van een gedicht aan te geven, jullie wellicht beïnvloedt.
Kijk maar eens wat je hier van vind:
Toen er een hand uit de kast stak,
niet opdringerig, maar bijna verlegen,
traag kantelend in het bleke licht,
nam ik een stoel en moest even gaan zitten.
Ik overdacht het bestaan,
het ritme ervan, de pitloze weekte,
en besloot de hand niet weg te slaan.
Sindsdien deel ik de tijd, mijn kast en mijn leegte,
en het is waar dat ik voor het eerst
en haast tot mijn spijt afhankelijk ben,
maar ik blijf opgelucht dat het een hand is
en geen tong, god verhoede een tong,
of een neus, wat neuzen teweeg kunnen brengen,
hoe men er in lorren gehuld
achteraan moet, nee een hand, lege hand,
glad, verlegen,
traag kantelend in het harde licht,
op het ritme van de zon en wat uren.
Als ik dit hardop lees, hoor ik het ritme dat bij poëzie hoort. Het klinkerrijm in de eerste zin valt op. En het eindrijm in de tweede strofe. Dat zie je anders misschien niet staan, maar het speelt wel een rol in de beleving van deze tekst als gedicht.
Na de derde strofe is het ritme niet overal even sterk, maar het klinkt toch heel anders dan wanneer je de oorspronkelijke proza-achtige tekst voorleest.
Dettie schreef ook:
Ook snap ik het gedicht niet maar toch qua inhoud spreekt het me erg aan.
En Pieter:
Eerlijk gezegd vind ik het een beetje onzin, wie helpt me om hier iets zinnigs in te zien, wat voor neus moet je hiervoor hebben?
Ik wil mijn ideeën daarover graag verder uitwerken om met jullie te delen, maar dat vraagt iets meer tijd. Ik kom er op terug. Absurdistisch vind ik het zeker niet, zelfs niet echt hermetisch.
Wat mijn keus voor dit gedicht betreft: ik heb alle gedichten maar 1 keer gelezen, ze waren allemaal een prijs waard. Ik heb toen gekozen voor het gedicht dat direct iets in beroering bracht. Gedichten moeten me raken, en hoe zeer ik ook houd van klassieke dichtvormen, beroering, ontroering, emotie oproepen staat bij mij voorop. Waarom het me raakt, zoek ik dan daarna wel uit.
Librije.