Nou, optimistisch, 't is maar hoe je het bekijkt!
De dichteres heeft een mijnschacht in haar keel, ze valt erin omlaag, inderdaad niet in haar hoofd of hart. Kiest ze 'keel' omdat dit te maken heeft met 'taal', met...dichten? Men spreekt eerder met de mond, maar 'keel' beantwoordt beter aan het beeld van een diepe mijnschacht.
Binnen in de mijn zit ze gevangen, niet in een bevrijdende luchtbel, maar in een bel van steen.
Ja, ze voelt zich opgesloten, een totaal isolement, en het is er stil, een ijzige, akelige stilte, denk ik, het is er oorverdovend stil, zo stil dat ze haar dromen kan horen, ze ritselen als dorre, dode blaren.
Ik denk dus niet dat ze 'droomt' van dode blaren.
En dan gilt ze, ze wil die oorverdovende stilte doorbreken, maw., haar taal, haar dichterschap, baant zich een weg naar buiten.
De dichteres hakt erop los.
Vooral vitalisme, levensdrift, verbetenheid, etc. zie ik daarin.
mira