Het forum is gemigreerd

Let op: in juli 2026 hebben wij het forum gemigreerd naar nieuwe software.
Heeft u al een account? Klik dan eerst op "Wachtwoord vergeten" om een nieuw wachtwoord aan te vragen. Daarna kunt u weer inloggen.

Remco Campert (ja)

Lees meer
16 jaren 11 maanden geleden #10112 door Molly
Beantwoord door Molly in topic Re: bericht
Remco Campert gebruikt veel stijlen

en verschillende onderwerpen en emoties

in zijn gedichten en die diversiteit spreekt mij wel aan.

De gedichten "Iemand stelt een vraag" en "Lamento" vind ik minder,

want die herhaling is mij een beetje teveel,

maar in het algemeen ben ik wel liefhebber van zijn werk.



Molly

~ Het is een kunst om de zee in een glas te vangen ~



(naar: Italo Calvino)
Laatst bewerkt doorMolly.

Graag Inloggen deelnemen aan het gesprek.

Lees meer
16 jaren 11 maanden geleden #10118 door Dettie_3
Beantwoord door Dettie_3 in topic Re: bericht
O, lamento vind ik juist prachtig!



Tiba.

Graag Inloggen deelnemen aan het gesprek.

Lees meer
16 jaren 11 maanden geleden #10119 door Molly
Beantwoord door Molly in topic Re: bericht
Gelukkig zijn alle smaken verschillend, Tiba!

maar misschien moet ik nog veel leren,

dus daarom vraag ik je: Wat maakt "Lamento" zo prachtig voor jou?



Molly

~ Het is een kunst om de zee in een glas te vangen ~



(naar: Italo Calvino)
Laatst bewerkt doorMolly.

Graag Inloggen deelnemen aan het gesprek.

Lees meer
16 jaren 11 maanden geleden #10121 door Dettie_3
Beantwoord door Dettie_3 in topic Re: bericht

Geplaatst: 25 nov 2007 03:57 pm

Onderwerp: mooiste gedicht van Remco Campert volgens Leni



Dit gedicht staat op mijn lijstje van 10 mooiste gedichten op de tweede plaats:



Lamento



Hier nu langs het lange diepe water

dat ik dacht ik dacht dat je altijd maar

dat je altijd maar



hier nu langs het lange diepe water

waar achter oeverriet achter oeverriet de zon

dat ik dacht dat je altijd maar altijd



dat altijd maar je ogen je ogen en de lucht

altijd maar je ogen en de lucht

altijd maar rimpelend in het water rimpelend



dat altijd in levende stilte

dat ik altijd zou leven in levende stilte

dat je altijd maar dat wuivend oeverriet altijd maar



langs het lange diepe water dat altijd maar je huid

dat altijd maar in de middag je huid

altijd maar in de zomer in de middag je huid



dat altijd maar je ogen zouden breken

dat altijd van geluk je ogen zouden breken

altijd maar in de roerloze middag



langs het lange diepe water dat ik dacht

dat ik dacht dat je altijd maar

dat ik dacht dat geluk altijd maar



dat altijd maar het licht roerloos in de middag

dat altijd maar het middaglicht je okeren schouder

je okeren schouder altijd maar in het middaglicht



dat altijd maar je kreet hangend

altijd maar je vogelkreet hangend

in de middag in de zomer in de lucht



dat altijd maar de levende lucht dat altijd maar

altijd maar het rimpelend water de middag je huid

ik dacht dat alles altijd maar ik dacht dat nooit



hier nu langs het lange diepe water dat nooit

ik dacht dat altijd dat nooit dat je nooit

dat nooit vorst dat geen ijs ooit het water



hier nu langs het lange diepe water dacht ik nooit

dat sneeuw ooit de cipres dacht ik nooit

dat sneeuw nooit de cipres dat je nooit meer



Remco Campert

uit 'Rechterschoenen' 1992

De Bezige Bij Amsterdam


Dit gedicht is zo'n hartekreet, zonder sentimenteel te worden.

Dit gedicht tast grenzen af, niet van de taal, maar ik weet momenteel niet hoe ik dat zou benoemen. Het probeert uitdrukking te geven aan iets wat nauwelijks benoembaar is. De dichter 'formuleert', herformuleert, voegt iets toe, gebruikt minimale woorden, het wordt een litanie, een prachtige, pijnlijke, verdovende, schrijnende litanie.

Ieder woord staat er op zijn plaats, het is een meedogenlooos, meeslepend, ongelooflijk pijnlijk mooi gedicht.



mira

Graag Inloggen deelnemen aan het gesprek.

Lees meer
16 jaren 11 maanden geleden #10123 door Dettie_3
Beantwoord door Dettie_3 in topic Re: bericht
Mira schreef:

Dit gedicht is zo'n hartekreet, zonder sentimenteel te worden.

Dit gedicht tast grenzen af, niet van de taal, maar ik weet momenteel niet hoe ik dat zou benoemen. Het probeert uitdrukking te geven aan iets wat nauwelijks benoembaar is. De dichter 'formuleert', herformuleert, voegt iets toe, gebruikt minimale woorden, het wordt een litanie, een prachtige, pijnlijke, verdovende, schrijnende litanie.

Ieder woord staat er op zijn plaats, het is een meedogenlooos, meeslepend, ongelooflijk pijnlijk mooi gedicht.


Ik snap niet goed wat je bedoelt met grenzen aftasten, maar niet van de taal.

Toen ik het gedicht voor het eerst las, werd ik meteen gegrepen door de zeggingskracht, mij leek het een fantastisch omgaan met taal, en heel vernieuwend (maar dat weet ik niet goed). Idd. zoals je zegt dat formuleren en herformuleren. Dat is toch taal? En dat afbreken van de zinnen, en dan weer opnieuw, maar iets toevoegen. Het leek me heel vernieuwend toen ik dat las.

De taal is hier alomtegenwoordig. Nadien nog hetzelfde procedé gelezen,

maar nooit zo puur als dit. Ja, meeslepend, zoals je zegt.



Tiba.

Graag Inloggen deelnemen aan het gesprek.

Lees meer
16 jaren 11 maanden geleden #10165 door Dettie_3
Beantwoord door Dettie_3 in topic Re: bericht

Ik snap niet goed wat je bedoelt met grenzen aftasten, maar niet van de taal.

Toen ik het gedicht voor het eerst las, werd ik meteen gegrepen door de zeggingskracht, mij leek het een fantastisch omgaan met taal, en heel vernieuwend (maar dat weet ik niet goed). Idd. zoals je zegt dat formuleren en herformuleren. Dat is toch taal? En dat afbreken van de zinnen, en dan weer opnieuw, maar iets toevoegen. Het leek me heel vernieuwend toen ik dat las.



De taal is hier alomtegenwoordig. Nadien nog hetzelfde procedé gelezen,

maar nooit zo puur als dit. Ja, meeslepend, zoals je zegt.

.

Ik zag taal in zijn allerbreedste betekenis.....kon het moeilijk verwoorden, misschien, heel misschien, had ik beter kunnen zeggen, de grenzen aftasten van wat heet 'een gedicht'.

Dit gaat ondermeer over zinsbouw, syntaxis, dat gaat toch over het vormen van zinnen? En wat grammaticaal een correcte zin is.



Maar haha, daar is de dichterlijke vrijheid.



Het loopt hier even mis bij het quoten, vroegere berichten doorkruisen dit. Kom ik vaker tegen.

Ik stuur dit even door.

Wou wel nog een en ander zeggen.

Oa. dat RC wel een steengoed dichter is.





mira

Graag Inloggen deelnemen aan het gesprek.

Tijd voor maken pagina: 0.535 seconden