De oplossing van Raad de dichter ook maar hierheen verplaatst:
Boerin in Iviers
Elke dag nog praat ze
met zijn grafsteen
op het kleine kerkhof aan de overkant
uitzicht over het dal
met het dunne riviertje
glinsterend als een spinnendraad in het Noord-Franse licht
sinds hij dood is
doet ze minder aan de tuin
eens haar trots
ze kreeg er nog een prijs voor
de senator kwam er voor over
helemaal uit Parijs
waar hij een appartement had
en een vriendin
het was vlak voor de verkiezingen
die hij won
de koeien zijn verkocht
de tractor staat te roesten in het hoge gras
het erf is netjes aan kant
en er is nog hout voor één winter
Remco Campert in: Nieuwe herinneringen: gedichten.
Amsterdam, Bezige Bij, 2007.
Die laatste zin: er is nog hout voor één winter doet mij denken aan Dimitri Verhulst - Mevrouw Verona daalt de heuvel af. (Campert en Verhulst kennen elkaar goed van o.a. Literaire lente in Gent).
Librije
Hetzelfde zien
Maar het zò zien
Zoals niemand het zag
(J.A. Deelder - Euforismen
Bezige Bij, 1991)
