Geplaatst: 05 jan 2009 06:02 pm
Jan S schreef : Prachtig gedicht. En dat het al in 1953 verscheen, wekt verwondering bij mij omdat het eerder "aanvoelt" als iets van een dichter die zijn eigen einde ziet en voelt naderen. Al goed dat dàt nog niet het geval is. Ik hoop dat hij nog heeeeeeeeeeeeeeeeeel veel jaren zal schrijven.
Jan S
Dit gaat wel niet over fysiek ouder worden, al doorgrond ik het gedicht niet helemaal.
Ik ken het ook al sinds 'eeuwen', en was verwonderd het niet (meer) op leestafel te vinden.
Dit lijkt me een worsteling van de dichter te zijn met het dichten zelf.
Het wintert en alles wordt klaarder, je ziet de straat tot het einde, maar woorden hebben geen einde.
De winterse kou in december brengt hem dichter bij de waarheid.
De verzuchting : een ster, zomer of winter,
'als het maar brandt en
woorden warmte geeft.
Ach, wellicht is dit gedicht al honderden malen besproken, waar begin ik aan?
Misschien voelt iemand die wat meer onderlegd is, zich geroepen om hier zinniger dingen over te zeggen.
Maar zeg nou zelf:
Als er ergens,
zomer en winter, maar een ster
brandde, die een fel wit licht gaf.
Ik zeg een ster, maar het
mag alles zijn. Als het maar brandt en
woorden warmte geeft.
dit is toch van alle tijden.
Gelukkig de dichter die dit heeft verwoord.
Mijn complimenten!
mira
