Geplaatst: 19 apr 2008 03:58 pm
Oorlogsgedichten
Manja was zo vrij ons een aantal van haar oorlogsgedichten ter beschikking te stellen. Hierbij wil ik ook PieterW bedanken, die samen met Manja de keuze gemaakt heeft.
K.Z. syndroom
een levenslange nachtmerrie
niet erfelijk
wel overdraagbaar
Uit : Dissonante symfonie
verspreid over het slagveld
liggen de verminkte lijken
net zo verwoest is de geest
van de overlevenden
als je dat nog leven noemen mag
hen rest lijden
dat blijft de gesneuvelden
tenminste bespaard
Uit : Dissonante symfonie
zo geheim als onze Joodse komaf was zo openlijk werd
er dus gesproken over pappa’s illegaal drukwerk
gevangenissen en kamptijd
pas later ook zíjn angst dat er ontdekt zou worden dat ook hij Joods bloed had
zo gründlich waren de Duitsers dus ook weer niet met zijn beroemde halfbroers Max
die niet meer op mocht treden en Gerard de paragnost van wereldfaam die echt gemengd gehuwd was
de zo bekende achternaam het is een wonder dat zij het kunnen
navertellen en dat ik hier zit was dat laatste maar niet het geval
hoeveel later hoorden we van de vermoorde familie
niet teruggekomen werd dat toen toedekkend genoemd
we wisten niets maar we voelden wel (maar zelfs dat waren we ons toen niet bewust)
andere kinderen hadden grootouders en vragen waarom dat deed je niet
geen foto te bekennen er was helemaal niets gebeurd mamma had niets
meegemaakt
Uit : Mijn leven achter onzichtbare tralies
hebben Odo en Paula gedacht
aan hem en onze relatie
toen ze mij het boekje Tommy
gaven nu al weer jaren geleden
ik denk het niet want die keurden ze af
schattige tekeningen gemaakt
door een man in Theresiënstadt
voor de derde verjaardag van zijn zoontje
na de oorlog gevonden verborgen
in een muur van een barak van het voormalige concentratiekamp
de beide boeken Tommy en Manja
staan bij mij naast elkaar in de boekenkast
is dat bij hem ook het geval gevraagd heb ik dat nooit
in zijn huis in Lasne ben ik nooit geweest
alle twee heeft hij ze van mij gekregen
met Tommy was hij blij dat ik het hem toestuurde
in een tijd dat het contact door hem was verbroken en hij me verzocht
had hem met rust te laten
Manja nog weer daarna
zou hij het ooit hebben durven lezen
menigeen zegt hoe hebben je ouders je
naar dat boek kunnen vernoemen gewoon het
was een mooie naam (dat vind ik ook) en die tijd was toch voorbij
bij hun eerstgeborene wilden ze dat niet
een vraag rijst
Ingrid geboren nadat Odo was opgepakt
hadden ze van te voren al een naam afgesproken
als ik een jongetje was geweest had ik Serge geheten wist ik
als het dan toch voorbij was
waarom was onze Joodse achtergrond dan een
GEHEIM
Uit : Mijn leven achter onzichtbare tralies
de echo uit het verleden
welk deel is onverstaanbaar
geworden
Uit : Croisade van een Croiset
Rutger
_________________
Geduld, eenvoud en mededogen (Tao).
blog.seniorennet.be/mijn_boekenhoekje
