*Manja Croiset

Geplaatst: 19 apr 2008 05:09 pm



Vooral het gedichten verspreid over het slagveld en Odo en Paula vind ik prachtig.



Dettie

Geplaatst: 19 apr 2008 05:41 pm



Dank je wel.

Ik voel me helemaal dankbaar,dat ik zover gekomen ben dat ik het

mag en kan verwoorden



Manja (typt ze toch betraand)!

_________________

suum cuique oftewel ieder het zijne!

Geplaatst: 20 apr 2008 12:25 pm



Op de tekst over Tommy en Manja is een vervolg.

Eigenlijk meer over mijn naam als ik een jongetje was geweest.

Ik dicht mezelf niet toe een poeet te zijn.

(dus onterecht dichter van de maand januari,maar wel blij!)

Alles wat ik schrijf is een soort van levensverhaal.



Manja :oops:



_________________

suum cuique oftewel ieder het zijne!

Geplaatst: 21 apr 2008 05:02 pm



Aldoor in verwarring wat waar,ik schreef dit net op de WOII pagina,

maar hier staat nou juist weer mijn woorden .Sorry!

Geen gedicht misschien kan er wel 1 overschrijven!

Waar WO II slachtoffers (specifiek joods?) vreselijk veel moeite mee hebben?

Dat is het woord registreren!

Ook op deze site,maar ook als ik bel naar een instantie onder welk

registratienummer bent u bekend en we komen uit bij het opgeven

als Jood bij de burgelijke stand en het getatoeerde nummer op de boven in concentratiekampen!

Wat dan wel inschrijven.

Dettie please vat het niet op als een aanval.Ik schrijf het nu op om dit

onderwerp,maar je loopt er overal tegenaan.



Manja



_________________

suum cuique oftewel ieder het zijne!

Geplaatst: 23 apr 2008 10:53 am





nieuwe informatie kreeg ik

over onze namen

ik vroeg of ze besproken hadden hoe de baby zou heten

voor dat Odo werd opgepakt

het antwoord was bevestigend

hoe als Ingrid een jongetje was geweest

ja zei Paula Claude

Odo daar waren we het nog niet over eens

ik zei dat ik niet wou dat kind wordt gepest

klootje closet Ingrid kwam bij hem vandaan uit Peer Gynt

verder vroeg ik dat Serge waar kwam dat dan vandaan (mijn naam dus als jongetje)

naar een 13-jaris Russisch jongetje uit het concentratiekamp

dat daar (waarschijnlijk) is omgekomen niet helemaal duidelijk was het mij

of mijn vader zich over dat kind ontfermd had

durf ik niet verder te vragen

Manja Serge onverbiddelijk verbonden

met die tweede wereldoorlog



Uit : mijn leven achter onzichtbare tralies







de moeder maakt het huis schoon

legt een grote spiegel op de grond

en zegt tegen het meisje :

niet op gaan zitten hoor

als door een magneet getrokken

kruipt ze op de glazen plaat

de spiegel breekt

hoe oud is ze als ze weet

dat die spiegel van haar

vergaste grootmoeder was

gestraft hiervoor is ze nooit





Uit : mijn leven achter onzichtbare tralies



Rutger

_________________

Geduld, eenvoud en mededogen (Tao).



blog.seniorennet.be/mijn_boekenhoekje

Geplaatst: 28 apr 2008 10:46 am



zo verlangend naar rust en stilte,weg van de familiekritiek,ruzies en minderwaardigheidsgevoelens.



"Mijn laatste groet is voor hen, die mij in mijn onvolmaaktheid kenden en mij liefhadden."

Rabindranath Tagore Indisch mysticus en dichter (1861-1941)

_________________

suum cuique oftewel ieder het zijne!