*Manja Croiset

Geplaatst: 28 feb 2008 01:43 pm



Hallo allemaal,

Na een aantal bezoekjes aan leestafel heb ik besloten mij aan te melden om een stukje uit de engelstalige bundel van Manja Croiset te delen. Dit is mijn persoonlijke favoriet!

Carlijn.





soul mates



if there is

trust and love

maybe an understanding

even more important

there is no distance or time

at all



or is the next better



if there is trust love and

understanding

time and distance disappears



and sometimes you are in the

same room

and there is nothing

Geplaatst: 01 mrt 2008 01:09 pm



Een heel mooie keuze, Carlijn.

Manja Croiset heeft tijdens periodes van diepe depressies een aantal gedachten op papier gezet en later verzameld in het boekje:

Uit de spelonken van mijn ziel.

Het is een verzameling van volkomen eerlijke zelfbekentenissen geworden, waarin wanhoop, hoop en verlangen naar liefde ontroerend en schrijnend worden verwoord. Hieronder een voorbeeld:



zullen we maar niet meer praten

alles alles verder ongezegd maar laten



zullen we maar niet meer praten

alles alles gewoon maar laten



omdat geen enkele zin

meer zin heeft



zullen we maar niet meer praten

alles alles bij het oude laten



Een paar jaar later heeft ze enkele gedichten vertaald in het Engels en er nog een groot aantal gedichten in het Engels aan toegevoegd. Deze taal blijkt voortreffelijk te voldoen wat moge blijken uit de twee onderstaande gedichten. Deze verzameling is uitgegeven onder de titel:

Out of the caves from my soul



indecent proposal



stay with me day after day

every minute

maybe one morning I can say

you may leave me

for a moment

now I am strong enough

to exist on my own



with everything I am saying

I tell the same story

nothing can reach me

no one can touch me

and I cannot stop

repeating the words over

and over again

and it's never enough

it still remains



My Inside



my inside destroyed

so traumatized

nothing can heal me

except

love, love forever love

and that shall never come



Met haar aangrijpende gedichten heeft ze in ieder geval de liefde van veel Leestafelbezoekers veroverd. (zie ook het Dichtersarchief op deze site)



Pieter

Mijn "lievelings"gedicht van Manja Croiset is het volgende. Het komt uit de bundel "Dissonante symfonie".

Lief en kwetsbaar, lief en zorgzaam.... Op muziek zou het, denk ik, een prachtig slaaplied zijn.



BLACK and WHITE



white



och arm meisje

hoe gaat het met jou

ben je zo bang en alleen

in de kou



weet je de weg niet

en heb je geen jas

of handschoentjes aan

moet je zo bang en alleen daar maar staan



moet je zo huilen en ben je zo moe

wees maar gerust

ik kom naar je toe



ik houd je goed vast en wieg je in slaap

terwijl ik zing over een klein arm schaap

ik wikkel een deken goed om je heen

voortaan ben je nooit meer alleen



black



een ander bloot meisje

in de blakerende zon

snakkend naar water

wacht maar ik kom



ik geef je te drinken

les je ergste dorst

drink niet te gulzig

voorzichtig je morst



nadat ik je waste

terwijl ik je suste

en goed op je paste

je veel en teer kuste



je wou zo graag slapen

je was ook zo moe

ik leg je te ruste

en eindelijk gingen je oogjes

toen

toe



nu speel je getweeën

en zijn jullie blij

voor altijd en eeuwig

heel veilig bij mij



Dieske Krijnders

Geplaatst: 01 mrt 2008 04:55 pm



Dank je Dieske

Manja

_________________

suum cuique oftewel ieder het zijne!

Geplaatst: 05 mrt 2008 10:16 am



Zeist april 1964





Jij en ik



Je zegt dat je me kent

maar ken je me werkelijk

Hoe weet je dat je me kent

Weet je hoe ik er vanbinnen uitzie

Je zegt dat je van me houdt

zoals ik ben

maar zou je me niet haten

als je wist dat ik anders ben

dan zoals jij me ziet

Of weet je dat ik anders ben

en houd je juist daarom van me

Hoe zal ik ooit weten wat je denkt

Soms denk ik dat je helemaal niet van me houdt

Dat je maar doet alsof

en dat je woorden holle frasen zijn

Dan word ik bang

voor jou en voor de eenzaamheid

Dan snauw ik je af

en ben ik het liefst alleen

omdat ik me nog eenzamer voel

als jij bij me bent

Maar dan zie ik de ontreddering op je gezicht

Dan weet ik, dan voel ik

dat je echt van me houdt

En toch komt die onzekerheid

altijd weer terug

Zou dat bij jou ook zo zijn

_________________

suum cuique oftewel ieder het zijne!

Geplaatst: 08 mrt 2008 01:30 pm



Ik kreeg dit item niet meer doorgestuurd.



Het gedicht "black and white" spreekt me erg aan.



Tiba.