Geplaatst: 01 mei 2008 11:23 am
Dank je Tiba,
Ik moet eerlijk zeggen,dat ik zelf ook nogal ontdaan ben door mijn eigen teksten!
Verder dank aan Rutger,ik beschouw het tevens als een Hommage
aan Yom Ha'atsmaoet vandaag in Israel (Dodenherdenking en onafhankelijkheidsdag).
De dodenherdenking niet ter discussie(maar ook al heb ik er veel familie)
kan je bij de staat Israel zo je vraagtekens zetten.
Er woonden natuurlijk altijd al een groep Joodse Zionisten,
maar als in 1945 de overlevenden in onze westerse landen meer welkom waren geweest.
Niet wij wonen nu in dit huis,dit zijn nu onze spullen,dan was
de emigratie niet zo massaal opgang gekomen.
Dan was er misschien niet dit gigantsische nieuwe conflictgebied onstaan.
Laatst zei mijn nu 93 jarige vader ook,wat zaten we in spanning bij de stemming en wat waren we blij,
maar het is eigenlijk niet juist.
Ik zit hier nu helemaal te bibbberen.
Terwijl ik kijk naar de witte sering in mijn tuin(mijn lievelingsbloem),
waar ik zondag een tak afknip en bij het monument in Kamp Amersfoort
ga leggen,een kamp waar mijn vader ook een poosje dwangarbeid heeft
verricht voor hij op transport ging naar Duitsland.
Er is een fusillademonument in een wat heuvelachtig gebied,
daar is een greppel uitgegraven door gevangenen waaronder mijn vader.
Ik ga in de fout,ik ging nog meer vertellen ,dat is niet de bedoeling van de site.
Excuses Dettie!
Manja
Al eerder debiteerde ik er bestaat geen vrede we leven altijd in een korte
of langer interbellum.
_________________
suum cuique oftewel ieder het zijne!
Laatst aangepast door Manja Croiset op 01 mei 2008 05:07 pm, in totaal 1 keer bewerkt
