Geplaatst: 31 jan 2008 11:12 am
Gisteren haalde ik het boek Dissonante Symfonie op in de boekwinkel en was in de gelegenheid de eerste helft te lezen. Ik heb Manja direct mijn eerste indrukken gemaild en zij vindt het goed dat ik mijn reactie op Leestafel zet, toevallig net op de laatste dag dat zij Dichteres van de Maand is.
Onthutst en ontroerd
Lieve Manja
Het blijkt anders uit te pakken als je Dissonante Symfonie aaneengesloten leest in plaats van enkele gedichten eruit op Leestafel. Het kwam af en toe hard aan en ik heb je boek verschillende keren weg moeten leggen. Eigenlijk heb ik zelden, misschien wel nooit, poëzie gelezen die zo eerlijk en onbarmhartig is voor de schrijver of schrijfster zelf. En je schrijft zonder enige opsmuk, bijna steeds abstracte woorden (uit een rijke woordenschat) en zonder enige sentimentaliteit maar je drukt wel je diepste gevoelens uit. Ik heb daar veel bewondering voor maar wat het vooral ook opgeroepen heeft is een diep meegevoel met wat jij hebt doorgemaakt en misschien op sommige dagen nog doormaakt. Ik weet niet of je er prijs op stelt dat ik op sommige gedichten wat verder inga maar vandaag zal ik dat niet doen, dat kan later op deze site nog, want jij houdt natuurlijk je vaste pagina's.
Alleen over Een litanie wil ik wel kwijt dat het me aangenaam verraste dat je er een regel uit een socialistisch strijdlied in citeert en schrijft dat je een bange, Joodse, Amsterdamse socialiste bent. Voorwaarts en niet vergeten! Getuigt toch ook van moed! (Ik ben een bange, rode Brabander en ben bang dat er al veel vergeten is en nog heel veel vergeten zal worden). De laatste regel van Litanie vind ik erg geestig en het zinnetje "ik voel meer dan ik denk" is erg waar denk ik, gevoelens kunnen je zomaar overvallen zonder dat daar enige gedachte aan vooraf gaat. De komende dagen zal ik de tweede helft lezen en je leest wel hoe ik dat ervaren heb.
Pieter
_________________
"Hoed u voor de literatuur. Gebruik de woorden die het eerst bij je opkomen" J.P. Sartre
