Geplaatst: 05 nov 2007 11:40 am
tiba schreef:
Bij het lezen van het gedicht "het gezin" moest ik inderdaad ook aan het gedicht van Elsschot denken.
Het gedicht 'het huwelijk' van Elsschot vind ik wel veel grimmiger dan het gedicht 'Het gezin' van Charles Ducal.
Toen hij bespeurde hoe de nevel van de tijd
in d'ogen van zijn vrouw de vonken uit kwam doven,
haar wangen had verweerd, haar voorhoofd had doorkloven
toen wendde hij zich af en vrat zich op van spijt.
Hij vloekte en ging te keer en trok zich bij de baard
en mat haar met de blik, maar kon niet meer begeren,
hij zag de grootse zonde in duivelsplicht verkeren
en hoe zij tot hem opkeek als een stervend paard.
Willem Elsschot
Haar lichaam heeft niets mee te delen
tenzij: dat zij met elkaar een tafel delen
zonder brekend glas en zonder gif.
Chales Ducal.
Bij Elsschot wordt zijn vrouw totaal tot niets gereduceerd.
Charles Ducal houdt het bij... Haar lichaam heeft niets mee te delen.
De overeenkomst is er natuurlijk wel.
In beide gedichten wordt verwezen naar het 'uit de weg ruimen' van de vrouw. Maar Charles Ducal verwoordt het met minder venijnig.
Bij Elschott druipt het gif van zijn pen, bij wijze van spreken.
Dettie