Que faire?
Op een middag verscheen hij in de stad,
het gezicht bleek, de jas versleten,
als teruggekeerd uit het graf.
Wij stonden opzij, wat verlegen,
bang dat hij opnieuw zou gaan preken
Wij hadden een baan en weinig tijd,
maar waren zijn leerling geweest,
lang geleden. Dus, bang voor verraad,
sloegen wij hem op de schouder
en konden nog altijd de bijbel
citeren en spraken nog altijd de taal
van de opstand, het groot ideaal.
(Alsof hij nooit dood was gegaan.)
En tikten met spijtige vingers
op onze horloges, opgelucht
dat hij zweeg, ons nauwelijks herkende.
's Avonds in de kroeg, de hele bende.
Peter bootste hem na (goddelijk!):
voorwaar, voorwaar...
Het werd laat,
de zon kwam al op.
Een van ons imiteerde een haan.
© Charles Ducal
uit: In inkt gewassen
Uitgeverij Atlas, 2006
Ben gelijk 'Que faire' opnieuw gaan lezen.
Denk je dat met de leerlingen de apostelen bedoeld worden Molly?
Peter=Petrus?
En het beroemde kraaien van de haan als het verraad.
Even ter informatie, op dit forum hebben we het liever niet over politiek of godsdienstige zaken omdat het erg gevoelige onderwerpen zijn die vaak ontaarden in pittige meningsverschillen. De een is zwaar voor die politieke partij, de ander denkt precies het tegenovergestelde. De een is erg gelovig en weer een ander totaal niet gelovig. Dat loopt bijna altijd uit de hand omdat mensen zich persoonlijk aangevallen voelen als iemand niet de mening van de andr deelt. Vandaar dat die 'regel' ingevoerd is.
Voor politieke uitingen en/of godsdienstige uitingen zijn er heel veel andere fora. Een gedicht analyseren is wat anders dan eigen politieke of godsdienstige meningen te uiten.
Pfff moeilijk uit te leggen maar hopelijk begrijp je wat ik bedoel.
Groetjes
Dettie
