Charles Ducal (nee)

Geplaatst: 22 nov 2007 06:28 pm

Dettie schreef:



Poëtica



Er is geen poëzie in een te helder leven.

Op het behang is altijd een plek

die wacht op het vocht. Een vuile bek

zoekt in de laden naar onzegbaarheden.



Alles wat toonbaar is moet overschreven,

ieder gedicht gewassen in inkt

die blind van de moerassen zingt,

waarvan men ziende niets kan weten.



Er is geen poëzie in een te helder leven,

in zuivere spiegels is geen gat

waardoor men in de afgrond stapt

en in het woord valt, woest en ledig.



© Charles Ducal

uit: In inkt gewassen

Uitgeverij Atlas, 2006



Pieter schreef:

Er is een nadeel: zijn gedichten zijn zo direct en goed te begrijpen dat er bijna niet over te discussiëren valt.





Pieter kan jij mij dit gedicht dan uitleggen?

Ik snap het namelijk niet goed.



Dettie

Erg leuk dat je deze vraag aan mij stelt en ik ben erg vereerd, Dettie.

Vooral omdat je meteen het moeilijkste van al zijn gedichten hebt

uitgezocht.

daar gaat ie:

Er is geen poëzie in een te helder leven: mensen die het leven duidelijk, vanzelfsprekend vinden, zich dus niets afvragen, niet verwonderd zijn,de zo-is-het-nu-eenmaal-zeggers, kennen geen poëzie, dat lijkt me duidelijk.



Op het behang is altijd wel een plek die wacht op het vocht, Een vuile bek

zoekt in de laden naar onzegbaarheden.



Maar de dichterlijke persoonlijkheid vindt altijd wel iets wat hem niet duidelijk is, de vochtige plek in het behang. Op het eerste gezicht zijn deze plekken moeilijk te verwoorden maar de dichter met zijn vuile bek, bedoeld is dat de dichter niet schroomt ook minder plezierige dingen te zeggen, zoekt in de laden van zijn geest toch woorden die het onzegbare zegbaar maken. (vandaar soms een beetje moeilijk te begrijpen.P)



Alles wat toonbaar is moet overschreven

ieder gedicht gewassen in inkt

die blind van de moerassen zingt

waarvan men ziende niets kan weten.



Een gedicht is de worsteling met woorden die gewassen moeten worden met de inkt uit het moeras van de geest, men moet zich blind maken, d.w.z. naar zijn diepste innerlijk gaan. (vergelijk met de laden in het eerste couplet). Dus steeds proberen de juiste woorden te vinden al zijn die nog zo ontluisterend over hoe we werkelijk zijn (de vuile bek)



Er is geen poëzie in een te helder leven

in zuivere spiegels zit geen gat

waardoor men in de afgrond stapt

en in het woord valt, woest en ledig



Hier weer de vanzelfsprekende mens die in zijn zuivere spiegel alleen maar de buitenkant van zichzelf ziet, hij heeft niet de donkere gedachten uit de afgrond van de dichter, die uiteindelijk in zijn diepste innerlijk slechts woeste ledigheid vindt, c.q. een woestheid (dierlijkheid) zonder zin.

Het is dus een zeer somber gedicht, hij vindt zichzelf wild en leeg.



Die ontluistering van de mens en het leven vind je in bijna al zijn gedichten terug.



Dettie, ik vond deze opdracht eervol en vooral erg plezierig om te doen. Als ik dicht bij de waarheid zit heb ik dat aan jou en Tiba te danken. Zit ik ernaast dan ligt dat helemaal aan mezelf. Knipoog/Wink



Pieter

_________________

"Hoed u voor de literatuur. Gebruik de woorden die het eerst bij je opkomen" J.P. Sartre

Geplaatst: 22 nov 2007 06:55 pm



Dankjewel Pieter! Ik moet het nog even allemaal goed lezen maar ben zo enorm druk geweest vandaag. Heel veel mails gehad over van alles en nog wat (wel met Leestafel te maken) en die gelijk beantwoord zodat nu niet meer alles helemaal tot me doordringt.



Dettie

Geplaatst: 29 nov 2007 02:50 pm



Ik ga het eens op de Grada manier proberen



Er is geen poëzie in een te helder leven.

Wat wordt bedoeld met een te helder leven?

Een te schoon leven? Een te makkelijk leven?

Een leven zonder diepgang?



Op het behang is altijd een plek

die wacht op het vocht.

De zwakke plek? waarom wacht het behang op het vocht?

Is het behang uitgedroogd? Is er een luchtbel onder het behang?

Moet het behang vochtig worden of juist niet? Moet het wat vocht krijgen om niet te barsten?

Waarom het vocht.



Een vuile bek

zoekt in de laden naar onzegbaarheden.

Een vuile bek kan staan voor smerige praat, gevloek, beledigingen.

Waarom zoekt die in de laden naar onzegbaarheden?

Wil die bek nog meer zeggen wat nog nooit gezegd is, nog vuiler? Nog erger?



Alles wat toonbaar is moet overschreven,

alles moet overschreven, alles moet weg? moet anders? ontoonbaar worden?

ieder gedicht gewassen in inkt

die blind van de moerassen zingt,

waarvan men ziende niets kan weten.

moet het gedicht ook ontoonbaar worden, of moet voor een gedicht veel geschreven, veel inkt gebruikt worden?

een gedicht dat blind van moerassen zingt,

blind van de moerassen zingen...

blind nog wel, niets zien maar toch er over zingen

moerassen staan voor drassige ondergrond, kan je in wegzinken, geen vaste grond onder de voeten hebben.

van die moerassen kan je ziende niets weten... je kan het alleen in het duister zien?



Er is geen poëzie in een te helder leven,

in zuivere spiegels is geen gat

waardoor men in de afgrond stapt

en in het woord valt, woest en ledig.



in zuivere spiegels... spiegels zonder beschadiging.

in zuivere spiegels spiegel=je zelf zien, zelfreflectie, weerschijn.

in die spiegels zit geen gat waardoor je in een afgrond trapt en in het woord valt..

woest en ledig. wild, kwaad, boos en leeg.



Uit het bovenstaan trek ik de volgende conclusie.



Er is geen poëzie in een te helder leven staat hier (als eerste regel)voor mij dat de dichter wil zeggen dat mensen door dingen heen moeten zijn gegaan om poëzie te kunnen schrijven. Als je niets doorvoeld hebt, kan je geen poëzie schrijven.



Op het behang is altijd een plek

die wacht op het vocht. Een vuile bek

zoekt in de laden naar onzegbaarheden.

Kan de dichter hier bedoelen dat er altijd wel mensen zijn die verwachten dat ze gekwetst zullen worden.

En dat er altijd wel mensen zijn die zoeken naar die zwakke plek en hun vuile bek gebruiken om bewust te kwetsen?



Alles wat toonbaar is moet overschreven,

ieder gedicht gewassen in inkt

die blind van de moerassen zingt,

waarvan men ziende niets kan weten.



Alles wat aantoonbaar waar is moet door de vuile bek onderuit gehaald worden. Oordeel al klaar hebben zonder dat men weet waar men het over heeft. (blind) Begeven zich op terreinen waar ze niets van weten (moeras) zijn ondeskundig, hebben geen ondergrond waar ze hun mening op kunnen staven maar hebben wel hun (vuile) mening klaar





Er is geen poëzie in een te helder leven,

in zuivere spiegels is geen gat

waardoor men in de afgrond stapt

en in het woord valt, woest en ledig.



Hier staat Er is geen poëzie in een te helder leven in een heel ander licht. (Hier staat poëzie voor het niet nodig hebben van poëzie, het leven zelf is al poëzie genoeg.)

Mensen die helder, zuiver, oprecht zijn, ook naar zichzelf kijken, vallen niet in dat gat, die afgrond.

Hebben het niet nodig om anderen onderuit te halen met woorden, woest en ledig. (lege, kwetsende woorden)



Dit is mijn persoonlijke conclusie



Dettie

die benieuwd is naar jullie commentaar hierop.

Geplaatst: 29 nov 2007 04:40 pm



Dettie toch..je kan het niet laten..ik dacht dat je geen tijd meer von om je met poëzie bezig te houden en nu zie ik hier zo'n boeiende uitleg...?Knap hoor..eens kijken wat Ducal er zelf van vindt....



leni

Dettie!



Wat ontzettend leuk dat je dit op deze manier doet!

Ik voel me helemaal vereerd.

En wat grappig om mijn manier om zinnen en woorden te bevragen eens door een ander te zien toepassen.



"Aha! Zo doe ik dat dus. Niet eens zo heel slecht, dat vragen doet het wel goed," denk ik zo bij mezelf.



Op mijn commentaar is het nog even wachten, vrees ik. Ik zit nog met zoveel andere dichters in mijn hoofd: Jan Baeke (nog steeds), Antjie Krog, Ida Gerhardt, Herman de Coninck en dan wil ik ook nog kijken naar Leo Vroman, en en en ...



Oef, er is zoveel te onderzoeken en te ontdekken.



Grada



_________________

'Do you think it's a whoozle?'

Geplaatst: 30 nov 2007 07:12 am



Dettie, jouw uitleg is knap, misschien wel de juiste en hij komt ook wel gedeeltelijk met die van mij overeen, als je beide goed leest. Maar je hebt mijn uitleg volkomen genegeerd, niet eens even naar verwezen, en dat vind ik jammer. Discussie is toch ook op de ander ingaan.

Overigens, sans rancune,



Pieter

_________________

"Hoed u voor de literatuur. Gebruik de woorden die het eerst bij je opkomen" J.P. Sartre