Geplaatst: 21 nov 2007 09:07 pm
Zoals de zee zichzelf weerlegt
1. Zoals de zee zichzelf weerlegt, nee, juist legt,
2. golf over golf, cliché over cliché,
3. als kaarten bij een patience-spel,
4. en zich weer opraapt en zich opnieuw legt;
5. zoals horizon slechts horizon-
6. taal duldt, zo ver als je kunt kijken,
7. en zee tien keer per minuut verticaal wil,
8. zo luid als je kunt horen;
9. zoals water zwemt om zichzelf te kloppen
10. in de sprint, een arm zegevierend omhoog-
11. steekt, waarna een andere arm en nog een arm;
12. zoals alle water ter wereld zich haast
13. om aan te komen binnen de tijdslimiet
14. van de eeuwigheid: zo nu.
Wat mij het meest fascineert in dit gedicht, is de vergelijking:
Zoals... zó.
(Dat noemen we de Homerische vergelijking. Hij heet zo, omdat Homeros deze vergelijking veel gebruikte in zijn werk, de Illias en Odysseia. Hij heeft dit type beeldspraak 'uitgevonden'. Daarna zijn er ontelbare dichters geweest die hem hebben nagedaan. Ik ben er dol op, een prachtige stijlvorm!

)
regel 1: Zoals de zee (...)
regel 5: zoals horizon (...)
regel 9: zoals water (...)
regel 12: zoals alle water (...)
regel 14: zo nu.
Dat 'nu' is dus gelijk aan alles wat eraan vooraf gegaan is in het gedicht.
Wat zeg je me daarvan? Geweldig!

Grada
_________________
'Do you think it's a whoozle?'
Laatst aangepast door Grada op 22 nov 2007 03:24 pm, in totaal 1 keer bewerkt