Ik vind dit een mooi gedicht.
Ik heb niet zo de termelogie om het precies onder woorden te brengen,
maar het beschrijft,
je ziet het voor je , de kronkelwegen, de school, de boerderij,
afgelegen van de rest van de wereld,'de beslotenheid
Er staat maar één klein bijzinnetje over de jeugd zelf
Getogen, heet dat dan. Eerder flink verbogen,
maar dat is nu van geen belang
.
maar dat is genoeg...fijn was het er niet,
en de vrijheid lonkte door de radio in murmeltalen.
Verre werelden lokte.
De laatste zin vind ik facinerend, het gedicht draait als het ware een kwartslag om,
maar nee, er zijn geen verre werelden meer.
De dichter is blijkbaar weggetrokken,
maar de verre werelden die zich open vouwden als lokkende waaiers zijn er niet meer.
Het leven elders wat er uitzag als een lokkend stads dranklokaal viel blijkbaar tegen.
Willeke
