Geplaatst: 04 dec 2007 12:15 pm
Men kwam en ging. Men was en bleef...,
Men kwam en ging. Men was en bleef
die nam en gaf. Die bad en at.
Bezat. Bedreef. Men las. Men schreef.
Men nam en ging. Vernam. Vergat.
Je kwam en ging. Je was en bleef
die nam wie nam. Die gaf wie gaf.
Het was te geef. Ik las. Ik schreef.
Je ging. Je gaf. Gaaf en onaf.
Stefaan van den Bremt
uit: In een mum van taal, Lannoo 2002
Zoals tiba al zei, inderdaad geen enkel woord te veel. En toch zo veelzeggend. Stefaan van den Bremt heeft het hier volgens mij over twee "personen" :
1.de anderen (men)
2.jij
In de tweede strofe duikt even een ik-figuur op, maar ik kreeg toch de indruk dat de auteur de indruk van een aparte strofe voor de ik-figuur wilde wekken. Een indruk, die niet vervuld werd.
Eigenlijk zijn "jij" en "de anderen" een. "Jij" is geen haar beter of slechter dan de "anderen". Doorheen de tijden zijn zij altijd hetzelfde blijven doen : aandacht schenken aan het stoffelijke. Ook het bidden kan hieronder geplaatst worden (het is hier niet de bedoeling een discussie over bidden op gang te brengen, maar voor mij betekent dit in de eerste plaats een danken, en geen vragen om). En of het zo zal blijven ? En of de ik-figuur anders is ?
Rutger
_________________
Geduld, eenvoud en mededogen (Tao).
blog.seniorennet.be/mijn_boekenhoekje
