mira schreef : Ik heb nu eens geprobeerd het gedicht te verduidelijken vanuit het gedicht zelf, maar ik weet ook niet of ik daarin geslaagd ben.
Want iedere 'verduidelijking', 'commentaar' etc. voegt er sowieso iets aan toe, iets van de 'bespreker'.
Een religieuze verwijzing, al dan niet in historische context, zie ik er niet direct in, maar acht ik perfect mogelijk.
mira
www.dbnl.org/tekst/_ons003200001_01/_ons003200001_01_0006.php
‘Jaargetijden’. Men hoeft niet per se een Gezellejaar te organiseren opdat de lezer zich zou herinneren dat in Gezelles Tijdkrans de tijdsbeleving centraal staat, het besef van het verlopen van de tijd, het bewustzijn dat de tijd afloopt, met alle belijdenissen van eigen vergankelijkheid en van geloof in Gods vastheid die daar door Gezelle aan verbonden worden. Sporen van zulk lijden aan de dualiteit tijd - eeuwigheid hoeft men in de cycli ‘Daggetijden’ en ‘Jaargetijden’ van Van den Bremt niet te zoeken. Wel manifesteert hij zich in ‘Daggetijden’, met de ondertitel ‘een zomers etmaal in Aquitanië’ en met gedichttitels
i]b]die naar het brevier verwijzen[/b[/i, als een scherp observator van al wat zich in dat zuidelijk landschap aan leven manifesteert op de verschillende momenten van de dag, van de haan en de leeuwerik 's ochtends, tot de hagedis in de middag en de zwaluwen bij valavond.
In de cyclus ‘Jaargetijden’ schrijft hij haiku's, een door hem nog niet eerder gebruikte dichtvorm. Aan de exploratie van de mogelijkheden van het kwatrijn in de bundel Van een (1986) en van het sonnet in Verbeelde boedel voegt hij nu in Taalgetijden
die van de haiku toe. Daarin peilt hij naar de essentie van het mereljong, maakt de lezer verrassend attent op de tegenstelling tussen ‘dolle kastanjes’ en ‘tamme wandelaars’ en op de gelijkenis tussen berkenstammen en blindenstokken. Niet alle observaties in deze haiku's zijn echter even frappant weergegeven.
Even nog wat opgezocht, Mira. We hebben allebei een beetje gelijk. Dit artikel wijst naar het brevier en naar haiku's.
Pieter
