Stefaan van den Bremt (ja/nee)

Geplaatst: 07 dec 2007 07:00 am



Ik heb de laatste dagen weinig tijd gehad om uitvoerig te reageren. Het gedicht dat jullie hier bespreken, spreekt mij niet zo aan. Het is een vorm die mij nogthans soms wel aanspreekt maar deze keer niet dus. Ik vind het daarom niet echt de moeite om er een diepgaande analyse rond te maken.



Jan S

Geplaatst: 07 dec 2007 09:37 am

Men kwam en ging. Men was en bleef...,



Men kwam en ging. Men was en bleef

die nam en gaf. Die bad en at.

Bezat. Bedreef. Men las. Men schreef.

Men nam en ging. Vernam. Vergat.



Je kwam en ging. Je was en bleef

die nam wie nam. Die gaf wie gaf.

Het was te geef. Ik las. Ik schreef.

Je ging. Je gaf. Gaaf en onaf.

Dag Pieter

Ja persoonlijk houd ik wel van die korte taal.

Als je het hardop leest zit er wel een mooi ritme in.







Men kwam en ging. Men was en bleef

die nam en gaf. Die bad en at.

Bezat. Bedreef. Men las. Men schreef.

Men nam en ging. Vernam. Vergat.



De eerste strofe zie ik als de tijd die verstrijkt, mensen worden geboren, leven hun leven en gaan weer dood. Net wat jij eigenlijk zegt Pieter.



Opvallend vind ik dat in de eerste regel geen komma staat achter bleef.

Men was en bleef die nam en gaf. Dus ook men was en bleef die bad en at bezat bedreef.

Men nam en ging zie ik als het afscheid. Daarna staat vernam (het overlijden) vergat...



Je kwam en ging. Je was en bleef

die nam wie nam. Die gaf wie gaf.

Het was te geef. Ik las. Ik schreef.

Je ging. Je gaf. Gaaf en onaf



In deze strofe zie ik eerder een verwijzing naar God.

Je kwam en ging (aan het kruis)

Je was en bleef die nam wie nam.

Maar God was en bleef daarna 'voortleven' hij nam de mensen tot zich die zijn opvattingen aannamen. Hij gaf aan mensen die gaven.

Het was te geef, spreekt voor zich denk ik.

Ik las. Ik schreef de bijbel, over de bijbel?

Je ging (aan het kruis) Je gaf (alles wat hij had) Gaaf en onaf (puur en nog niet klaar met zijn werk)



Dat zie ik er intenminste correct me if I am wrong.



Dettie

Geplaatst: 07 dec 2007 11:25 am



Ha Dettie, bedankt dat je de moeite genomen hebt dit gedicht zo uitvoerig te bespreken. Ik hoop dat je en beetje geglimlacht hebt bij mijn gedicht over de kraaien. Jouw kraai blijkt een mooie inspiratiebron.

Nu het gedicht van S.vd B.



Tweede couplet:



Je kwam en ging. Je was en bleef

die nam die nam. Die gaf die gaf.

Het was te geef. Ik las. Ik schreef.

Je ging. Je gaf. Gaaf en onaf.



Uit de recensies over S vd B. is niet gebleken dat hij een religieuze dichter is. Uit zijn gedicht Aswoensdag blijkt ook niet direct een groot geloof. ALs dit gedicht inderdaad over God de Vader en zijn zoon gaat, (dat best mogelijk is hoor) dan spreekt hier wel een een heel groot, soort van onvoorwaardelijk geloof in het Christendom uit, wat je bij huidige dichters niet vaak meer tegenkomt. Ik wil met jouw uitleg meegaan, maar ik zit met een onlogische zin:

Je was en bleef die nam wie nam.

"wie"betekent hier "hij die' (of "zij die")



Als jij gelijk hebt zou de zin betekenen:



Jij, God, nam "hij die nam" = de zoon = Jezus. Maar van de zoon is juist bekend dat hij nooit iets nam, die gaf alleen maar, zo heb ik het geleerd. Als deze zin er niet in stond zou ik jullie allemaal gelijk geven, nu blijf ik twijfelen en denk ik ook aan de mogelijkheid dat er een vrouw of vriend tijdelijk in zijn leven kwam. Aan het gedicht zelf begin ik langzamerhand te wennen, bij eerste lezing vond ik het niet mooi.



Hg. Pieter

Geplaatst: 07 dec 2007 11:53 am



Ha Pieter,



Ik had het als volgt gedacht:



Hij nam mensen aan, tot zich. (eerste nam)

de mensen die zijn opvattingen aannamen (tweede nam)



Dat is mijn interpretatie. Je hebt gelijk dat Van den Bremt niet als godsdienstig dichter bekend staat, dat maakte mij ook aan het twijfelen.

Maar het is wel iemand die graag het leven in al zijn facetten bekijkt en daar hoort ook godsdienst bij.



Dettie

die je kraaiengedicht knap vond.

Geplaatst: 07 dec 2007 12:45 pm



Dettie, ik denk dat je gelijk hebt, ik had het zo niet begrepen.

Bedankt.



Pieter

Ode aan de mus





Schuim onder de vogels,

schuim dat wegstuift en

weer aanwuift als een

kwetterende stofwolk,

schorem dat vecht om

elke kruimel, stof-

badend plebs, honk-

vaste landloper,

Jan Rap die doodgaat

zonder maat, brutale

bek die stinkt naar

paardenvijgen, gespuis

dat vliegt.



Stefaan van den Bremt

Uit In een mum van taal: gedichten 1968-2002

Lannoo 2002



De hele bundel is hier te lezen



books.google.nl/books?id=Lrq8idCjrGYC&pr...#v=twopage&q&f=false



Dettie