Nic van Bruggen (nee)

Geplaatst: 29 sep 2007 03:06 pm



Ik ben een maker van punten en

Komma's, mijn woorden staan daartussen.

Ik stamel poëzie naar het einde van

Mijn zinnen, wanneer ik smachtend zing

Aan de waanzin van dit bestaan.

Tiba schreef : ik las een uitleg van een dichter bij zijn gedichten, niet meer helemaal zeker, maar ik dacht dat het van R. Campert was: dat hij steeds weer nadacht over: plaats ik daar nu een punt of niet

Ja, daar wordt inderdaad héél bewust mee omgegaan, dat merk ik ook bij de maanddichters of als er een gedicht op de site staat, dan krijg ik regelmatig een bericht dat daar een punt of komma vergeten is en of ik die er alsjeblieft bij wil plaatsen.



Het stamelen van de poëzie zie ik als het zoeken naar woorden. (het vinden van de juiste woorden tussen de punten en komma's.) het steeds wegstrepen, opnieuw beginnen, dus niet in een vloeiende beweging schrijven maar 'stamelen'.

"naar het einde van mijn zinnen"

duidt op de moeite van het schrijven, tegelijk doet het me ook denken aan "buiten zijn zinnen zijn".

Het verwijst ook weer naar dat punt (leesteken) toe: volgehouden beeld dus.

Ja dat zat ik ook te denken Tiba.

- Letterlijk naar het eind van zijn zinnen (naar de punt toe werken) of

- zijn zinnen waarbij zinnen de betekenis van zijn bewustzijn/ zijn gedachten uitwerken heeft.



wanneer ik smachtend zing

Aan de waanzin van dit bestaan



Smachtend zingen aan de waanzin noemt hij het schrijven van zijn stamelende poëzie!?

Of misschien bedoelt hij wel Aan de waanzin grenzend?



Volgens mij dan allemaal he, wie weet zien jullie het heel anders.



straks weer verder



Dettie

Geplaatst: 29 sep 2007 05:35 pm



Ha! Een uitwisseling over een gedicht.... Joepie!



Dit gedicht van Nic van Bruggen blijkt ars poetica te heten.

Dat betekent 'de kunst van het dichten'.



(Van de kleine letters ben ik niet zeker trouwens.

Heeft Van Bruggen zijn titel inderdaad kleine letters of hoofdletters meegegeven?

Weet iemand dit?)



De bekendste schrijver van een Ars Poetica is volgens mij Aristoteles, de Griekse filosoof uit de antieke oudheid (384 - 322 v.Chr.). Hij bedoelde met 'dichtkunst' de technische vaardigheid van het dichten. Die kreeg je ofwel door een opleiding tot dichter te volgen, ofwel door een veelvuldige beroepspraktijk.

Absoluut niet het bevlogen woord, ingefluisterd door de Inspiratie in de oorspronkelijke geest van de vrije dichter van onze tijd...

Nee, dichten is een vak!

Zoals timmeren en straten maken dat zijn.

Maak een tafel die schraag is in plaats van waterpas en alles valt eraf.

Leg de stenen op een hobbelig rommeltje over elkaar in plaats van keurig rijtje aan aansluitend rijtje en iedereen komt met kapotte knieën thuis....

Doe je vak naar behoren.

Dan krijg je een behoorlijk resultaat.



Zo ook de dichter!

Ofwel... de punten en de komma's, daar gaat het om!!!!!!



Aristoteles was de huisleraar van Alexander de Grote.

Zijn Kunst der Poëzie geldt tot op de dag van vandaag als een van de belangrijkste werken over de dichtkunst.

Hij is dus niet zomaar iemand.

Het is dus ook niet zomaar iets als je een gedicht van jezelf dezelfde titel geeft...



Dat roept voor mij op dat de dichter niet zomaar een gedicht gaat schrijven.

In tegendeel.

Hij wil een 'verklaring af leggen' over wat voor hem een gedicht en de kunst om zo'n ding te schrijven voor hem inhoudt.



Nu kun je volgens mij twee kanten op.

Ofwel Nic van Bruggen heeft een serieuze poging gedaan om zijn visie op de dichtkunst te verwoorden in dit gedicht.

Ofwel hij heeft juist de draak willen steken met dat idee van een 'Kunst van het Dichten'.....

Oh nee, er is nog een derde kant: hij heeft het alletwee gedaan.



Ik laat het open, want ik weet het (nog) niet.



groetjes,

Grada

_________________

'Do you think it's a whoozle?'

Geplaatst: 30 sep 2007 06:58 am



Grada, jij brengt me op het idee dat NvB in de tijd dat hij dit schreef zich echt onbekwaam vond een goed gedicht te schrijven en zich inderdaad op dubbelzinnige wijze afzet tegen het Ars Poëtica van Aristoteles.

Hij heeft later wel eens toegegeven dat hij na dagen reclameteksten maken eigenlijk geen goede gedichten meer kon schrijven, het bleef een lege bezigheid. Misschien dat ik daarom dit gedicht op het eerste gezicht zo matig vond, hoewel tijdens deze discussie mijn oordeel een beetje bijdraait. Maar misschien vinden andere criticasters dit wel een van zijn mooiste gedichten. Ik heb trouwens een heel mooi gevonden, dat hoop ik deze week hier nog te plaatsen. Hg. Pieter



Voor de integrale tekst over Dichters in de reclame zoek op: Johan Vandenbroucke, Schrijvers in de reclame.



Pieter

Geplaatst: 30 sep 2007 08:02 pm



Dettie, is het een idee om dit item te verplaatsen naar Poëzie uitgelegd?



Grada

_________________

'Do you think it's a whoozle?'

Geplaatst: 01 okt 2007 10:04 am



Ik weet het niet Grada.

Dit zijn meer gedachtenwisselingen over wat het gedicht eventueel zou kunnen betekenen. Een echte uitleg is het (nog) niet.

Bij het merendeel van de gedichten bij poëzie uitgelegd staat wel een uitleg (een enkele uitzondering daargelaten)



Dettie

Geplaatst: 01 okt 2007 11:17 am

Grada schreef:

Dettie, is het een idee om dit item te verplaatsen naar Poëzie uitgelegd?

Kan er ernst zijn die ernstiger is dan poëtische ernst? Paul Mercier



1. Is dit geen rhetorische vraag, Ariadne?

2. Wat is de diepzinnigheid van deze vraag?

3. Ik ken een hoop ernsten die ernstiger zijn dan poëtische ernst.

4. Volgens mij verdwijnt bij zeer grote ernst de poëzie.

(bijvoorbeeld bij een kamerlid dat moet beslissen of we in Uruzgan blijven of niet).



Pieter