Mooie, niet witte regel, Jan.
Witregels zijn inderdaad belangrijk èn moeilijk in een gedicht.
(witregel)
Maar tot pakweg 4 of 5 jaar geleden had ik die term nooit gehoord.
Hoe noemde men dat vroeger? Een spatie? Of men had het over 'strofes', en de leegte tussen strofes werd niet benoemd, denk ik.
(witregel)
En toen verdwenen de 'strofes', eigenlijk al veel vroeger (en rijm en nog een en ander), ja, men zocht iets anders. Doken toen de witregels op? De term?
Maar eigenlijk wou ik zeggen dat in een gedicht ieder woord, iedere klank, elke punt of komma, of (daarentegen) het ontbreken van elke punt of komma, iedere zin of het afbreken van een zin en dan maar doorgaan op de volgende regel, iedere witregel.... niet perse belangrijk is, maar kan zijn.
En dan hebben we het nog niet over de inhoud gehad, ook niet over gevoelswaarde, tijdeloosheid, perceptie etc. etc.
Een gedicht is een miniatuur (en ik heb het nu even niet over lange epische of lyrische gedichten) en ik doel op de echte middeleeuwse miniaturen in handschriften. De makers van miniaturen deden het met hun middelen (verf, kleur, lijnen, ...inspiratie...) en er waren veel grote meesters.
Zo lijkt een gedicht me, iets kunnen vatten en verwoorden binnen een heel beperkt kader.
mira