Uitspraken over poëzie

Niet elke dichter is een theoreticus volgens mij, toch zijn er heel wat die een aardig woordje kunnen zeggen over 'hun stiel'.



mira

Sommigen zeggen dat poëzie waarheid is, zoals o.a. Komrij. Volgens mij kan ook twijfel goed in poëzie worden uitgedrukt. De theoreticus van Mira zou kunnen zeggen dat twijfel en waarheid kunnen samenvallen, want poëzie is volgens mij het in woorden op een originele manier weergeven van een persoonlijke gemoedstoestand, gevoel of mening, waarbij men de prozaïsche stijl moet vermijden, want dan heb je een column of essay. Een roman is weer iets heel anders, die beschrijft figuren, thema's en gevoelens die niet des schrijvers hoeven te zijn.

Pieter

Ik begrijp niet goed dat waarheid en twijfel aan elkaar tegengesteld zijn.

Dat bedoelde je toch ondermeer?



mira

Mira

Ik ben je nog een antwoord schuldig. Ik heb er een tijdje over nagedacht maar twijfel lijkt me meer tegengesteld aan de waarheid dan bijvoorbeeld zeker weten dat iets niet waar is. Ook de leugen lijkt me minder tegengesteld omdat de leugenaar de waarheid kent en een leugen dus ten minste een halve waarheid is. Maar de filosofische discussie over weten, waarheid en werkelijkheid is erg moeilijk. Ons gedrag schijnt voornamelijk gebaseerd te zijn op illusies.

Hg. Pieter

"Witregels zijn de moeilijkste regels om te schrijven in mijn gedichten.



Jan S "

Mooie, niet witte regel, Jan.

Witregels zijn inderdaad belangrijk èn moeilijk in een gedicht.

(witregel)



Maar tot pakweg 4 of 5 jaar geleden had ik die term nooit gehoord.

Hoe noemde men dat vroeger? Een spatie? Of men had het over 'strofes', en de leegte tussen strofes werd niet benoemd, denk ik.

(witregel)



En toen verdwenen de 'strofes', eigenlijk al veel vroeger (en rijm en nog een en ander), ja, men zocht iets anders. Doken toen de witregels op? De term?



Maar eigenlijk wou ik zeggen dat in een gedicht ieder woord, iedere klank, elke punt of komma, of (daarentegen) het ontbreken van elke punt of komma, iedere zin of het afbreken van een zin en dan maar doorgaan op de volgende regel, iedere witregel.... niet perse belangrijk is, maar kan zijn.



En dan hebben we het nog niet over de inhoud gehad, ook niet over gevoelswaarde, tijdeloosheid, perceptie etc. etc.



Een gedicht is een miniatuur (en ik heb het nu even niet over lange epische of lyrische gedichten) en ik doel op de echte middeleeuwse miniaturen in handschriften. De makers van miniaturen deden het met hun middelen (verf, kleur, lijnen, ...inspiratie...) en er waren veel grote meesters.

Zo lijkt een gedicht me, iets kunnen vatten en verwoorden binnen een heel beperkt kader.





mira