Een dichter zonder inlevingsvermogen is geen dichter. Daarin ligt ook de sterkte en de waarde van poëzie
.
Ik denk dat met inlevingsvermogen bedoeld is: inleving in de wereld van de ander, en met dichter "een goed dichter".
Deze uitspraak lijkt juist te zijn, alhoewel...
dit zou betekenen dat een egotripper die in zijn eigen wereldje leeft geen goede gedichten kan schrijven, en dat betwijfel ik (las onlangs daarvan nog een goed voorbeeld, nee ik noem geen namen).
het omgekeerde lijkt me zeker waar: louter inlevingsvermogen maakt nog geen goed dichter.
En wat met dichters die bijvoorbeeld heel sterk zijn om te beschrijven wat IS? Dichters met een onwaarschijnlijk goed ontwikkeld observatievermogen, hetgeen niet noodzakelijk hetzelfde is als inlevingsvermogen.
Daaruit kan volgens mij goede poëzie ontstaan. Kan...
Zowel bij het eerste (inlevingsvermogen) als het tweede (beschrijven wat is, observatie) hangt alles af van wat men doet met de taal, hoe men de woorden aan elkaar rijgt, en welke woorden, en of men niet te veel in cliché's vervalt...
Tja, dat is zomaar mijn mening.
Tiba.