Dit is een moeilijke uitspraak, Dettie. Vooral: "welke die ook moge zijn."
Zoals ik beloofde haalde ik in de bibliotheek opnieuw het boek van Komrij: Trou moet blijcken. Daarin staat op blz. 28 zijn opvatting over poëzie en waarheid.
Hier de laatste zinnen:
"Zonder dat we er erg in hebben toetsen we poëzie vaker dan ons lief zou moeten zijn op de juistheid van haar informatiegehalte. Poëzie is waarheid, maar niet die waarheid.
Hij (het gaat over een gedicht van Multatuli) is wat poëzie betreft merkwaardig tweeslachtig. Hij schrijft bijgaande hymne waarin de poëzie een soort van Al-wezen is. Hij produceert met het lied van Saïdja de subliemste tearjerker van de 19de eeuw. Tegelijkertijd spot hij in zijn werk herhaaldelijk met hoogdravendheid en dichterlijk gevoel. Hij was met dat gevoel niet tevreden en hij was met de nuchterheid niet tevreden. Hij wist waarschijnlijk wat poëzie was. Waarheid."
Tot zover Gerrit Komrij.
Pieter