Jo Govaerts (ja)

Van shantykoren heb ik nog nooit gehoord :roll: .

Goed van je, Mira, dat jij het ziet als een vertegenwoordiger/uitloper van het "zeemanslied". Ik was er zelf niet opgekomen. Maar hierdoor ga ik het wel vanuit een ander perspectief lezen.



Of er ironie in schuilt?

Hoe vaker ik het lees, des te meer ik denk (mede door wat je aanbracht)van wel.



Tiba.

Naast mijn hier gestelde vragen even volgende bedenking: het gedicht begint met de vraag:

'wat doet een meisje'

eveneens de titel van het gedicht.

Het is een open vraag, het antwoord wordt niet gegeven, maar m.i. wel gesuggereerd (zie hoger).

Af en toe ziet iemand het addertje onder het gras niet .

Wellicht is dat ook wel 'vernieuwend' in het levenslied-genre waar de miserie meestal breeduit wordt uitgesmeerd.



Het begin klinkt, in mijn oor althans, als een liedje, een melodietje, en blijft maar klinken:

wat doet een meisje

wat doet een meisje

wat doet een meisje

......'



mira

Dit vond ik op internet

De Zeven Zeeën was vroeger een begrip. Als je de zeven zeeën had bevaren was je pas een echte zeeman, en dan had je de hele wereld wel zo'n beetje gezien.



Mijn gedachte is dan:

Die matroos van het meisje bijft waarschijnlijk een hele tijd weg want hij bevaart de zeven zeeën, gaat de hele wereld over.

Ze kan dan wel op hem wachten willen maar de realiteit is dat ze feitelijk niemand heeft die voor haar zorgt, dus zal ze voor zichzelf moeten zorgen. Haar matroos komt voorlopig niet terug, als hij al terugkomt.

En dan zit er een aardige man op een bankje die zegt dat ze zulke mooie ogen heeft... Hij is er wèl, haar matroos niet...

Wat doet een meisje....



Dettie

Het venijn zit in

geen geld geen eten

. Er staat nergens Dettie, dat het een

aardige

man is. Hij ruikt zijn kans: het schip is weg, hij legt zijn krant neer en waagt een poging, maakt misbruik van de situatie. En wat doet een meisje, zonder geld en eten?



Shanty-festivals zijn in Nederland erg populair: er bestaan tientallen shantykoren. Maar ook in Vlaanderen kent men ze:



www.shantykoorblankenberge.be/



Kijk hier maar eens: je kunt er alles over lezen en er zelfs enkele (deels) beluisteren.



Ook bij ons in Terneuzen wordt elk jaar in september een festival gehouden. Daar heb ik ze (Blankenberge) al eens horen optreden. Ik mag er graag naar luisteren. Maar ik denk eigenlijk niet dat dit gedicht iets met de shanty's te maken heeft: dat waren oorspronkelijk "werkliedjes" voor aan boord.



Een zeemansliedje/smartlap/levenslied zou allemaal kunnen. Maar dan mis ik toch iets in het gedicht: een ritme, een regelmaat die naar een liedje verwijst. Traditioneel zou ik het zeker niet willen noemen. Ironisch eigenlijk ook niet. Het kan zijn dat de dichteres inderdaad speelt met het genre, zoals mira zegt.



Misschien moeten we een link leggen met de titel van de bundel waar het gedicht uit komt?

Waar je naar zit te kijken



Ik zou het een suggestief gedicht willen noemen. Het is niet moralistisch, want dan zou er een afkeuring in door moeten klinken of een verwijzing naar nare gevolgen van onjuist gedrag.



Dettie ziet een aardige meneer, die wil helpen, ik zie een uitgekookte stiekemerd die zijn kans schoon ziet een radeloos meisje te strikken, je kunt ook nog een radeloos meisje zien, dat op de kade een man gaat versieren (wat lijkt te lukken) om aan eten te komen.



Maar wat gebeurt er nu echt? Waar je naar zit te kijken. Je zit er naar te kijken en je vult zelf de betekenis van wat je ziet in. Alle interpretaties hierboven zijn geldig en tegelijkertijd nergens op gebaseerd.



Ik zou graag willen weten hoe de andere gedichten uit deze bundel eventueel in dit kader passen.



Librije.

ha Librije,



Ja je hebt gelijk er staat inderdaad nergens aardige meneer.

Ik denk dat ik nog steeds een beetje vastgebakken zit aan mijn aardige Duitse mevrouw.



Hier aan de kust worden ook veel zeemansliederen gezongen (ik heb ze een beetje teveel gehoord om ze nog leuk te vinden) en het klopt dat in dit gedicht niet het ritme van die liederen zit.

Toch heeft het er wel iets van een zeemanslied weg. In zo'n lied zit ook vaak een verhaal. De ene keer over een jonge matroos die nooit meer terugkeert (verdronken of op een mooi eiland gebleven) De andere keer over het meisje dat achterblijft, en vol verlangen aan de kade staat wachtend op of herinneringen ophalend aan haar zeeman.

Dit laatste vind je natuurlijk terug in dit gedicht.



Maar waarom denken jullie zo slecht over die man op het bankje?

Hij zegt kom even zitten, je kijkt zo bedroefd en je hebt zulke mooie ogen. Dan hoeft het toch niet meteen iemand met kwade bedoelingen te zijn. (Of ben ik nu weer naïef?)



Ik vind eerder de zin Wat doet een meisje... kwalijker klinken.

Het lijkt alsof ze willens en wetens naar de kade gaat, want ze heeft geen geld en geen eten dus... wil ze een man versieren zodat ze weer geld en eten heeft. Ook al vindt ze haar matroos nog zo leuk, ze heeft er geen barst aan. Hij zit op zee, zij heeft geen geld en eten.



En wat doet een meisje dan?



Dettie

Ik schreef:

Misschien moeten we een link leggen met de titel van de bundel waar het gedicht uit komt?

Waar je naar zit te kijken



Ik zou het een suggestief gedicht willen noemen. Het is niet moralistisch, want dan zou er een afkeuring in door moeten klinken of een verwijzing naar nare gevolgen van onjuist gedrag.



Dettie ziet een aardige meneer, die wil helpen, ik zie een uitgekookte stiekemerd die zijn kans schoon ziet een radeloos meisje te strikken, je kunt ook nog een radeloos meisje zien, dat op de kade een man gaat versieren (wat lijkt te lukken) om aan eten te komen.



Maar wat gebeurt er nu echt? Waar je naar zit te kijken. Je zit er naar te kijken en je vult zelf de betekenis van wat je ziet in. Alle interpretaties hierboven zijn geldig en tegelijkertijd nergens op gebaseerd.



Ik zou graag willen weten hoe de andere gedichten uit deze bundel eventueel in dit kader passen.

Hoe denk je hier over Dettie? Of een van de anderen?



Librije