Wat doet een meisje
Wat doet een meisje
terwijl haar geliefde matroos
de zeven zeeën bevaart
geen geld geen eten
ze gaat naar de kade
daar
waar het wuivende water het afscheid van
het schip blijft herhalen
waar de wind door haar haren
zijn laatste aai en over haar rug
waar een man op een bankje de
krant leest en niet meer leest en vraagt juffrouw
komt u hier toch even bij me
zitten u hebt zulke droeve u hebt
zulke betoverende zeeblauwe ogen
Jo Govaerts
Uit: Waar je naar zit te kijken
Kritak, 1994
Dit gedicht behoort m.i. tot het genre 'zeemansliederen', frequent o.a. in Nederland en...Engeland, jawel zeemogendheden.
Sommige ervan waren echte 'werkliederen' voor de zeelui op de boten (ik las ergens de term 'shanty's), andere waren eerder populaire volksliedjes, ontstaan aan de wal.
Verwantschap met smartlap/levenslied is hier niet ver te zoeken.
Vaak bevatten deze gedichten een moraal/levensles, bv. waarschuwingen tegen lichtzinnig gedrag, maar soms ook een propaganda voor het verleidelijk avontuur!
Nogal wat hedendaagse koren in Nederland hebben zeemansliederen op hun repertorium.
Jo Govaerts herneemt hier een oud thema, een pastiche?
Spot is hier verweg, en als er al ironie te bespeuren valt, is het de zelfironie van de dichteres die speelt met het genre.
Of is dat sowieso het geval bij dergelijk gedicht?
Even een gedachtenknoop.
Interessant lijkt mij:
1) hoe kijkt zeevarend Nederland naar dit gedicht?
2) hoe traditioneel is dit in zijn genre, of nog beter, wat is het vernieuwende?
mira