Hallo Mariska,
ik herneem even het gedicht van R. Campert:
Gemompel
Hoe duidelijker ik 't wil zeggen
hoe slechter ik uit mijn woorden kom
dit lijkt me een typisch verschijnsel
van het een of ander
Een rijm zie ik niet echt in dit gedicht, een gedicht zonder rijm noemt men ook 'blanke verzen', dacht ik, al moet ik die term van heel ver opdiepen.
Het is een heel kort gedicht, zoveel kun je er ook niet uithalen op stilistisch gebied, de inhoud lijkt me belangrijker.
Toch even dit: een enjambement herken ik in regel 4 en 5, de zin loopt nl. door in de volgende versregel.
Bij een enjambement wordt vaak ofwel het laatste woord van een versregel benadrukt ofwel het eerste woord van de volgend regel, maar tegelijk doet het ook uitkijken naar hetgeen er nog komt , wat hier zeker het geval is denk ik:
'...een typisch verschijnsel'
'Waarvan?', vraag je je dan af, maar dan het vage en toch wel verrassende vervolg:
'van het een of ander'
Neemt de dichter ons hier bij de neus?
Ook meen ik een anafoor te herkennen, op r. 2 en 3, 'Hoe ... hoe', nl. een herhaling van een woord aan het begin van een zin of zinsdeel.
Hopelijk ben je ermee geholpen.
Wat vind jij van de inhoud?
En waarom spreekt het je aan?
mira