Geplaatst: 03 feb 2007 12:16 pm
Fijn Kim, dat je zo actief meeleest en meedoet.
Poëzie is een onuitputtelijke schatkamer, waarin je veel leert van de binnenwereld van de ander, maar daarmee ook van jezelf. Je bent voortdurend aan het spiegelen.
Ik vind dat 'eerst' ook heel fraai.
Het is ook een eenmalige, een eerste, maar ook laatste ervaring. Dat unieke wordt ermee geaccentueerd.
Let ook op dat eerst in de laatste strofe. In die jas herkent hij zichzelf als zijn vader in de ruiten, voor het eerst. Die ervaring kan zich wel herhalen. En dat allemaal in zijn gedachten. De dichter heeft een levendige verbeelding, scherp zelfs.
Dus jouw opmerkingen waren ter zake en brengen ons verder.
Gert
_________________
gert.slings.nu