Wim Brands - De jas

Geplaatst: 03 feb 2007 02:47 am

gert schreef:



Titel: Het vers draagt als titel De jas. Daar gaat het dus over.

Gert

:shock: Ohw oké, sorry....



Bij nader inzien, kan ik 'm ook zo interpreteren:



Een stokoude vader stond op het punt om te sterven (binnenkort wordt de oude jas verbannen naar het hok). Als hij eenmaal dood is en zijn zoon heeft hem nodig (de oude jas nodig hebben tegen de kou buiten), vraagt hij hem in gedachten om hulp (voor het eerst de oude jas in gedachten aantrekken). Niemand anders weet het (hij is alleen op straat), maar hij ziet in dat zijn vader altijd bij hem is (voor het eerst zijn vader in deze stad zien lopen) en voor altijd bij hem zal blijven (dezelfde kant op moeten).



Yasmine

Geplaatst: 03 feb 2007 08:01 am



Yasmine,



Je analyse wijkt nogal af van die van mij.



Lees je er niet teveel in wat er niet staat?



Gert

_________________

gert.slings.nu

Geplaatst: 03 feb 2007 10:29 am



Waaruit leid je af, Yasmine, dat de vader naar het bejaardentehuis gaat?



Tiba.

Geplaatst: 03 feb 2007 12:04 pm



Hallo allemaal!

Ik volg deze analyses nog steeds nieuwsgierig mee, en probeer ze aan te grijpen om zelf een beetje poëzie te leren lezen en begrijpen. Ik heb ook nog een vraagje over dit gedicht.

Het viel mij op dat de dichter verschillende keren het woordje 'eerst' gebruikt heeft. Bij het lezen struikelde ik steeds over de eerste twee keren dat dit woordje gebruikt wordt (Maar eerst...; En eerst...). Ik vond ze zo vreemd klinken in die zinnen (en ook wel mysterieus). Ben ik juist als ik zeg dat de woordjes 'eerst' in dit gedicht willen benadrukken dat het gaat om een geleidelijk proces: eerst dit, eerst dat, enz, dus dat de herkenning met zijn vader niet ineens gekomen is, maar geleidelijk? Misschien een vreemde vraag hoor



Groetjes, kim

Geplaatst: 03 feb 2007 12:16 pm



Fijn Kim, dat je zo actief meeleest en meedoet.

Poëzie is een onuitputtelijke schatkamer, waarin je veel leert van de binnenwereld van de ander, maar daarmee ook van jezelf. Je bent voortdurend aan het spiegelen.



Ik vind dat 'eerst' ook heel fraai.

Het is ook een eenmalige, een eerste, maar ook laatste ervaring. Dat unieke wordt ermee geaccentueerd.



Let ook op dat eerst in de laatste strofe. In die jas herkent hij zichzelf als zijn vader in de ruiten, voor het eerst. Die ervaring kan zich wel herhalen. En dat allemaal in zijn gedachten. De dichter heeft een levendige verbeelding, scherp zelfs.



Dus jouw opmerkingen waren ter zake en brengen ons verder.



Gert

_________________

gert.slings.nu

Geplaatst: 03 feb 2007 12:44 pm



Ik denk dat de dichter met het eerste Maar eerst bedoelt dat hij de jas voor het eerst bewust ziet. Waarschijnlijk hangt die jas daar al een tijdje, dat weet hij wel maar hij loopt er steeds voorbij zonder er bij na te denken.

De dichter ziet die jas ineens écht.



En dan (En eerst) komt de koude avond en dan denkt hij erover om die jas aan te trekken maar voelt zich niet prettig bij dat idee, schaamt zich een beetje bij het idee.. hij in zo'n oude jas...

In gedachte ziet hij zich in die jas lopen, gelukkig is er niemand op straat, hij ziet zichzelf weerspiegeld (dubbele betekenis) door het ruit en ziet zijn vader! (Hij lijkt dus enorm op zijn vader.) In gedachte vraagt hij: "Waar ga je heen?" "Nergens heen"(vader is overleden?)

"Dan gaan we dezelfde kant op."

Naar mijn idee zegt hij met dit laatste, ik wil zijn zoals jij.



Dettie