Geplaatst: 03 feb 2007 05:45 pm
Als ik jouw uitleg goed begrijp, ziet de dichter dus in zijn gedachten zijn vader voor het eerst lopen in de stad. Maar dit ziet hij in de ruiten, dus in zijn verbeelding. Met andere woorden: een verbeelding in zijn gedachten... Is dat mogelijk?
nee hij ziet zichzelf in die ruiten in zijn vaders jas en merkt dan dat hij heel erg op zijn vader lijkt, zo erg zelfs dat het lijkt alsof zijn vader daar staat.
Misschien moet ik het anders vertellen.
Stel jij bent wat ouder en je krijgt van een familielid kleren. Je trekt dat aan en dan zie je pas (door die kleren) hoeveel je op dat familielid lijkt.
Zelfs zoveel op dat familielid lijkt dat je bijna denkt dat dat familielid daar staat.
Dat is wat de dichter in gedachte voor zich ziet.
Dettie