Wim Brands - De jas

Geplaatst: 03 feb 2007 07:45 pm



Maar eerst is er een oude jas.

Hier wordt bedoeld ten eerste, als in een opsomming



En eerst is er een avond waarop ik aarzel

hier wordt bedoeld, en dan... (is er die avond)



Voor het eerst trek ik

voor het eerst mijn vader in deze stad lopen.

Hier wordt bedoeld, de allereerste keer



Ik denk dat de dichter het mooi vond het woordje eerst op verschillende manieren te gebruiken, het woordje heeft dus verchillende betekenissen. Ik denk niet dat het symbool voor iets staat.



Dettie

Geplaatst: 03 feb 2007 08:07 pm



Dan zet ik als commentaar in mijn literatuurdossier:



Er hangt al een hele poos een oude jas aan de kapstok, die van zijn vader is. Op een avond valt die hem voor het eerst op en hij stelt zichzelf erin voor (voor het eerst de oude jas in gedachten aantrekken). Dan realiseert hij zich voor het eerst dat hij qua uiterlijk erg veel op hem lijkt. Zo erg zelfs, dat hij denkt dat hij zijn vader ziet lopen als hij in de ruiten kijkt en met hem kan praten. Hij wilt graag op hem lijken (wie had het durven hopen) en worden zoals hem (dezelfde kant op gaan).



'Ik ben alleen op straat' Deze zin hoort in mijn analyse nu nergens thuis en lijkt overbodig.

'Wie had dat durven hopen' Slaat dit op het alleen op straat zijn of op het zien van zijn vader in de ruiten?



Ben uren met dit gedicht bezig geweest. Ik heb Wim Brands zelfs gemaild om uitleg.



Yasmine

Geplaatst: 03 feb 2007 08:24 pm



wie had het durven hopen slaat op dat hij hoopte dat hij alleen op straat zou lopen en dat gebeurt ook nog! (wie had dát durven hopen).

Hij schaamde zich eigenlijk een beetje bij het idee dat iemand hem in die oude jas zou zien en hoopte dat niemand hem zou zien op straat.



Als ik jou was zou ik nu maar even stoppen met dit gedicht, morgen is er weer een nieuwe dag en wie weet zie je het dan ineens.



Groetjes

Dettie

Geplaatst: 03 feb 2007 08:34 pm

Yasmine schreef:

Er hangt al een hele poos een oude jas aan de kapstok, die van zijn vader is. Op een avond valt die hem voor het eerst op en hij stelt zichzelf erin voor (voor het eerst de oude jas in gedachten aantrekken). Dan realiseert hij zich voor het eerst dat hij qua uiterlijk erg veel op hem lijkt. Zo erg zelfs, dat hij denkt dat hij zijn vader ziet lopen als hij in de ruiten kijkt en met hem kan praten. Hij wilt graag op hem lijken (wie had het durven hopen) en worden zoals hem (dezelfde kant op gaan).

Er hangt al een hele poos een oude jas van zijn vader aan de kapstok.

Hij weet al die tijd dat die jas er hangt maar op een avond dringt het echt tot hem door dat die jas er hangt.

In gedachte trekt hij die jas aan en ziet zichzelf buiten lopen met die jas,

hij beeldt het zich zo goed in dat hij zich zelfs schaamt dat hij met zo'n oude jas over straat loopt. En hij beeldt zich ook in dat hij gelukkig niemand tegenkomt op straat.

Hij stelt zich voor dat hij dan langs een ruit loopt en zichzelf weerspiegeld ziet in die ruit, dan ziet hij pas hoeveel hij op zijn vader lijkt. Het lijkt wel of zijn vader daar loopt in plaats van hij.

Hij stelt zich voor dat hij dan tegen zijn spiegelbeeld (die zo op zijn vader lijkt) zegt Waar ga je heen?

Het spiegelbeeld antwoord 'nergens heen'

Dan gaan we dezelfde kant op zegt de dichter.



Hij wil graag dezelfde kant als zijn vader op.





Dettie

Geplaatst: 04 feb 2007 02:54 pm



Kijk Yasmine ik heb het getekend voor je



(de tekening wordt later weer teruggeplaats, is nu door de nieuwe site tijdelijk weg)



Hopelijk is het nu duidelijk



Groetjes

Dettie

Geplaatst: 04 feb 2007 03:29 pm



Yasmijn,



Wat een heerlijk forum, hè!



Dat hou je toch niet voor mogelijk? :lol:



Straks maakt Dettie nog een schilderij voor je.



Gert

_________________

gert.slings.nu