Geplaatst: 03 feb 2007 08:34 pm
Yasmine schreef:
Er hangt al een hele poos een oude jas aan de kapstok, die van zijn vader is. Op een avond valt die hem voor het eerst op en hij stelt zichzelf erin voor (voor het eerst de oude jas in gedachten aantrekken). Dan realiseert hij zich voor het eerst dat hij qua uiterlijk erg veel op hem lijkt. Zo erg zelfs, dat hij denkt dat hij zijn vader ziet lopen als hij in de ruiten kijkt en met hem kan praten. Hij wilt graag op hem lijken (wie had het durven hopen) en worden zoals hem (dezelfde kant op gaan).
Er hangt al een hele poos een oude jas van zijn vader aan de kapstok.
Hij
weet al die tijd dat die jas er hangt maar op een avond
dringt het echt tot hem door dat die jas er hangt.
In gedachte trekt hij die jas aan en ziet zichzelf buiten lopen met die jas,
hij beeldt het zich zo goed in dat hij zich zelfs schaamt dat hij met zo'n oude jas over straat loopt. En hij beeldt zich ook in dat hij gelukkig niemand tegenkomt op straat.
Hij stelt zich voor dat hij dan langs een ruit loopt en zichzelf weerspiegeld ziet in die ruit, dan ziet hij pas hoeveel hij op zijn vader lijkt. Het lijkt wel of zijn vader daar loopt in plaats van hij.
Hij stelt zich voor dat hij dan tegen zijn spiegelbeeld (die zo op zijn vader lijkt) zegt Waar ga je heen?
Het spiegelbeeld antwoord 'nergens heen'
Dan gaan we dezelfde kant op zegt de dichter.
Hij wil graag dezelfde kant als zijn vader op.
Dettie