Gedichten over steden

Geplaatst: 09 sep 2006 08:12 am



Tiba, schepen die aan-varen: politiekers die kibbelen met elkaar, conflicten hebben.... dat bedoel ik dus....



groetjes



Jan

Geplaatst: 09 sep 2006 09:08 am



jaja, dan had ik het toch juist begrepen .



Tiba.

Geplaatst: 30 sep 2006 07:27 pm



Bruxelles



ik zag de glimlach van een stad

zodra het jonge lentelicht

speels vanaf de zon gericht

op koepeldaken vonkend brak



aan de prille loten spruiten knoppen

tot een waas opwekkend groen

veel stammen staan opvallend stram

bemanteld met een groen velours

het zijn de bomen die de steenweg schragen



Alfred van Haskerland

1991



Dit gedicht Van Alfred Haskerland over Brussel wat in "dichter uitgelicht" in het archief stond, hier ook geplaatst.



Tiba.

Geplaatst: 30 sep 2006 08:09 pm



Dit is voor mij een heel opmerkelijk gedicht over Brussel.



Brussel is voor mij (Vlaamse) een wirwar van straten en éénrichtingsverkeer. Een drukke stad, vol verkeer en lawaai. Een stad waar je de weg niet vindt, waar overal werken aan de gang zijn en nergens kunt parkeren. Ik zou het niet in mijn hoofd halen ernaartoe te rijden! Loopt gegarandeerd faliekant af. Als ik er al heenga (voor een of andere tentoonstelling) is het met iemand die in het Brusselse woont en feilloos de weg kent...



Natuurlijk besef ik dat dit een eenzijdige en subjectieve benadering is.

Er is ook een ander Brussel: dat van de liedjes van Johan Verminnen, en het Brussel van dichter/schrijver Geert van Istendael (en natuurlijk ook dat van die vriendin in het Brusselse en van zovele anderen).



Des te opmerkelijker vind ik het, dat iets van wat bij hen te vinden is, ook in dit gedicht (van een Nederlander) terugkeert:

een stad met zon en licht en groen, een stad met een lentesfeer:

de glimlach van een stad



Vooral de laatste drie regels vind ik mooi:



veel stammen staan opvallend stram

bemanteld met een groen velours

het zijn de bomen die de steenweg schragen



Ik zie daarbij de dichter langs de Brusselse Steenweg (mijn subjectieve gedachte) Brussel binnenrijden, in de prille lente terwijl de zon net schijnt... Mooi hoe die bomen de steenweg schragen.



Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 01 okt 2006 05:36 am



En er zit zelfs een verwijzing naar brusselse spruiten in..

Het geeft toch aan dat een dichter je "dichter tot een andere perceptie" brengt.



Jan S

Geplaatst: 21 aug 2007 08:31 pm



Florence



rose als een openliggende huid

en even warm

en toegankelijk misschien voor te velen

zoals bloemen openliggen

met maar één doel

verleiden, bevrucht te worden





D. Hillenius

uit: Verzamelde gedichten,

Van Oorschot, Amsterdam 1991



Dit gedicht van D. Hillenius ook hier geplaatst.

Tiba.