Gedichten over steden

Geplaatst: 11 apr 2006 03:08 pm



Dat blijft toch wel erg leuk..dat dichter "ons"zelf gedichten sturen,

nog wel van het thema van deze maand.



En wat een mooi gedicht...

Berlijn is ook al zo'n stad die hoog op mijn wens-lijstje staat,

en als je dit leest krijg je toch bijna het gevoel dat je door de stad loopt

hier spiegelt in eenvormigheid

het veelvoud van verweerde vensters

waar geaderd stucwerk barst

aan bovenlijsten met een driehoekgevel

is wat mortel slordig aangestreken

En wat een mooie laatste regels...

ik zie de getroffen en geblutste auto’s

ontluisterd langs de stoeprand staan

Dat tekent toch wel een beetje het verhaal van deze stad in een paar zinnen

Erg mooi!



groetjes,

Wil

Geplaatst: 11 apr 2006 03:12 pm

de lome zomeravond zucht

en plooit abrupt het tafeldek

Je voelt bijna zo'n warme bries voorbij komen!



Dettie

Geplaatst: 11 apr 2006 07:39 pm



Ja heel prettig dat nu al enkele dichters gedichten opsturen!

Hopelijk volgen er nog (ik wou dat ik een glazen bol had).



Heel mooi gedicht over Berlijn.

Julie haalden de mooiste regels er al uit.

Ik sluit me aan bij jullie commentaar .



Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 12 apr 2006 09:36 am



In den vreemde



Den Haag. Ik voel me er zo ver van huis,

dat ik me wel een brief zou willen schrijven.

Hoe gaat het met me, daar? Eerlijk gezegd

niet goed. Het blijft voor mij een soort

van België - snel wil je er weer uit

op weg naar waar het echt gebeuren moet.



Tussen de spoordijken volkstuintjes in de regen.

Uit het asiel waait altijd akelig geblaf.

Stoplichten, zeven, springen, tweemaal elke dag

op slag op rood als ik kom aangefietst.

En uit mijn kamer zie ik trams banaal

hun lussen draaien naar Den Haag Centraal.



Krokussen op het Voorhout in het vroege voorjaar

en in het Mauritshuis een meisje van Vermeer,

lang gras tussen de rails naar Scheveningen

en bij Kijkduin de rook van Ockenburg,

dat moest ik maar eens tot mijn zegeningen

gaan tellen. Want dan schreef ik me niet meer.



Anton Korteweg

Uit: Met Flinke Pas

Gedichten 1971-2001, een keuze

Meulenhoff Amsterdam 2003



Dettie

Geplaatst: 12 apr 2006 10:46 am



Hé wat leuk dat je een gedicht over Den Haag gevonden hebt!

Nog eens grondig lezen.



Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 13 apr 2006 08:20 am



Blankenberge



Zij (belegen sloerie)

speelt het link, doet zich voor

als dame, koketteert en vouwt zich open

als een strandparasol, deelt vanille-ijs uit

en verse Berlijnse bollen, kirt van plezier

tijdens hoge, dwaze rondjes op de velodroom,

wuift als een diva naar de uitzinnige massa

die haar schelpjes voor de voeten gooit;

men adoreert haar, likt haar tenen,

offert haar klaprozen uit cellofaan

en op de stadhuisvlag prijken

(als smaakloos eerbetoon)

haar blanke borsten.



Maar, onder haar zware rokken

stinkt ze naar algen – het is leedvermaak

dat ze als zandkorrels hoorbaar laat knarsen

(wanneer tevergeefs een halfdappere augustuszon

zich in staketselhout vast probeert te bijten,

zware golven de zomerkleuren wegspoelen

met vunzig, schuimend water).



Zij, ach ja, zij

is oorspronkelijk – de gestrande gedachte

van een garnaalvisser die zwijgend de kim beloert

(de ruggengraat tussen land en zee geklemd,

op zijn schouders het tumult van kleiduivels

die van de zee niet weten, kermissen houden,

dansen rond het vuur),



en met betonnen vingers grijpt ze

naar de hemel, terwijl klokkengeluid

alweer een nieuw kadaver aankondigt

in deze stad van stervenden, deze kanker

die gulzig teert op bejaardenrot.

Zij, mijn lief,

is een viswijf dat ruikt naar pis,

voorbijgangers te lijf gaat met droge wijting,

zand in open ogen strooit,

en toch, en toch,

mijn bleke geuzenhart draagt haar

hoog als het schuim op de golven.



© Frédéric Leroy



Dit gedicht kregen we opgestuurd door Frédéric Leroy voor het thema steden



Dettie