Gedichten over steden

Geplaatst: 04 apr 2006 12:40 pm



Utrecht Buys Ballotstraat



waar een ertstrein ploegt in stalen voren

welke trilling door voorname huizen gaat

laat de overweg onmatig van zich horen

waarna dan nog mijn stappen

de stilte tarten in de straat



ik zie een echtpaar achter hoge ramen

roerloos lezend strikt in evenwicht

ieder aan een tafelzijde

grijze haren onder ’t hoge licht



het gele schijnsel dat men er ziet

onthult delen van een kamer en suite

een schoorsteenmantel en een kabinet

de vale glans van pluchen stoelen

welke symmetrisch zijn neergezet



wat mij tijdloos heeft geleken

daar waar ik naar binnen heb gekeken

heeft toch slechts bestaan

tot wat later het kamerlicht werd uitgedaan

en ik ontnuchterd verder ben gegaan





Alfred van Haskerland

1990/2006



Toegestuurd gekregen van Alfred van Haskerland mét foto van de Buys Ballotstraat ca. 1970.



Bernadet

Geplaatst: 04 apr 2006 01:10 pm



En de gedichten staan op de site



www.poezie-leestafel.info/gedichten-over-steden



Dettie

Geplaatst: 04 apr 2006 01:23 pm



Wat een ijver, Dettie!

Heel mooi alweer.



Nog even over het laatste gedicht:

wat mij tijdloos heeft geleken

daar waar ik naar binnen heb gekeken

heeft toch slechts bestaan

tot wat later het kamerlicht werd uitgedaan

en ik ontnuchterd verder ben gegaan

Waarom is hij ontnuchterd. Omdat het beeld verdwenen is, doordat het licht uitging? Hij zag een soort ideaal beeld, en droombeeld...en nu is het weg. Je kunt toch verder dromen over wat je hebt gezien, het beeld staat op je netvlies gegrift, zeker als je er nadien een gedicht kunt over schrijven.

Of snap ik "ontnuchterd" verkeerd?



Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 04 apr 2006 01:25 pm



Misschien slaat het op wat mij tijdloos heeft geleken en roerloos lezend strikt in evenwicht



Door het uitgaan van de lamp was het tijdloze weg.

En dat roerloze maakte het bijna een museumbeeld.

Door het licht uit de doen was er beweging, het roerloze verdwenen.



Ook

een schoorsteenmantel en een kabinet

de vale glans van pluchen stoelen

welke symmetrisch zijn neergezet

maakt het een museumachtig iets



Zo gauw die lamp uitgaat is dat weg, de ontnuchtering volgt, het blijft niet.



Dettie

Geplaatst: 04 apr 2006 01:32 pm



o ja, lijkt me een goeie uitleg .

tijdloos en dus blijvend...en toen was het beeld weg, de magie was verdwenen...



Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 11 apr 2006 11:44 am



Berlijn Fuggerstraat





hier spiegelt in eenvormigheid

het veelvoud van verweerde vensters

waar geaderd stucwerk barst

aan bovenlijsten met een driehoekgevel

is wat mortel slordig aangestreken



daaronder klinkt een lach op onder praters

aan de maaltijd op een druk bezet terras

de lome zomeravond zucht

en plooit abrupt het tafeldek



een windvlaag kruist de platanen

stukken boomschors vliegen mee

ik zie de getroffen en geblutste auto’s

ontluisterd langs de stoeprand staan





Alfred van Haskerland

1993



Dit gedicht kregen we opgestuurd door Alfred van Haskerland