Gedichten over water

Geplaatst: 01 aug 2004 04:45 pm



Ja Tibaaaaaa,

er staan watergedichten op de site.

Nog niet veel maar toch! hehe eindelijk ook eens een bijdrage!



www.poezie-leestafel.info/watergedichten



Groetjes

Dettie

Geplaatst: 01 aug 2004 05:41 pm



Hé Dettieeeee, heb ze gelezen. Heerlijk! En allemaal nieuw voor mij.



Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 05 aug 2004 10:38 pm



Zomaar een gedicht over water van Paul Snoek. Het lievelingselement van de dichter trouwens!



Een zwemmer is een ruiter



Zwemmen is losbandig slapen in spartelend water,

is liefhebben met elke nog bruikbare porie,

is eindeloos vrij zijn en inwendig zegevieren.



En zwemmen is de eenzaamheid betasten met vingers,

is met armen en benen aloude geheimen vertellen

aan het altijd allesbegrijpende water.



Ik moet bekennen dat ik gek ben van water.

Want in het water adem ik water

word ik een schepper die zijn schepping omhelst,

en in het water kan men nooit geheel alleen zijn

en toch nog eenzaam blijven.



Zwemmen is een beetje bijna heilig zijn.



Paul Snoek

uit: uit de bundel Hercules,

Brussel: Manteau 1960



Tiba.

Geplaatst: 09 aug 2004 05:53 pm



Son of a beach



Zee, het zeer wijde gevoel

van te klein, bijna overbodig



ouder wordende billen waarin

nog iets trilt en schommelt



lopend naar de rommel die hij

heeft gevonden: wier, dooie



vis, slijm. Bukt, tot waar

het wit wordt tilt de wind



haar jurk op: zacht vlees. Kijk

naar de zee.





Rutger Kopland

uit: Wie wat vindt heeft slecht gezocht

Van Oorschot, Amsterdam 1972



Tiba

Geplaatst: 10 aug 2004 01:52 pm



Volgens mij staan alle "water"gedichten er nu op tiba.



www.poezie-leestafel.info/watergedichten



Dettie

Geplaatst: 10 aug 2004 03:12 pm



Luchtspiegeling



Midden in deze woestenij

van zon, stenen en droog gewas

zie ik opeens mijn eigen land

- onaangetast door deze brand:

bleek water, mist over een wei.

zie ik hoe koel en zacht dat was.



IJl als de dunne, dode maan,

die overdag is blijven staan,

maar meer dan herinneringen,

begeerlijker dan enig ding

zie ik verre water blinken

trachten mijn ogen het te drinken.



M. Vasalis



Uit: Parken en Woestijnen