Middeleeuwse liefdeslyriek

Geplaatst: 20 aug 2005 09:30 am



Cuusche male

Cuusche smale, haer bruun ogen

Die haent mi dat gedaen,

Dat ic minne moete dogen:

Ic valle, in cans gestaen.

Geft si mi troest, so waere mi wel besciet.

Wacharme, ic pense sine willes doen niet.

Die mi haet dus bevaen,

In haer prisoen gedaen,

Ensi mi troeste, ic ben doet, sonder waen.



Hertog Jan van Brabant



Het Middel-Nederlandse 'cuus' betekent schoon; rein; kuis; eerbaar

'Smale' of smael betekent mooi meisje; knappe vrouw



Eerbare schoonheid, haar bruine ogen

hebben het mij aangedaan,

dat ik liefde moet gedogen:

ik val, ik kan niet staan.

Zou ze me troosten dan zal het wel gaan.

O jee, ik vrees dat ze dat niet wil.

Zij heeft me in haar cel gesmeten

en als zij mij niet troosten wil,

dan ga ik dood, zeker weten.



Hertog Jan van Brabant

Geplaatst: 20 aug 2005 09:31 am



Die da horen Minen sanc



Die da horen minen sanc,

ich wille dat sie mich's weten dank

stadelike ende ane wane.

die ie geminden ofte noch minnen,

die siin blide in manegen sinnen.

des die dombe niene beginnen,

want sie die minne niene dwanc

noch here herte ne rachte binnen.



Henric van Veldeken (ca. 1140 - 1210)



*******



Zij die luisteren naar mijn lied

hun ondank dulden wil ik niet

noch hun gedraal dat twijfel biedt.

Zij die beminden of nog beminnen,

die zijn blij met menige zinnen.

De dommen hebben niets te winnen,

want zij zijn nooit door passie beroerd

noch werd hun hart door liefde ontroerd.



Henric van Veldeken (ca. 1140 - 1210)

Geplaatst: 30 dec 2006 11:47 pm



Dit item even naar boven gehaald met dit anoniem gedicht:



Gekwetst ben ik van binnen,

doorwond mijn hert zo zeer,

van uwer ganser minnen

gekwetst zo lank zo meer.

Waar ik mi wend, waar ik mi keer,

ik kan gerusten dag noch nachte;

waar ik mi wend, waar ik mi keer,

gij zijt alleen in mijn gedachte.



Anoniem



Tiba.



P.S. Bij deze versie die ik vond, staat geen eeuw, ik vermoed dat die onzeker is. De spelling lijkt me ook gemoderniseerd...



--

Geplaatst: 31 dec 2006 08:34 am



Ghequetst ben ic van binnen



Ghequetst ben ic van binnen,

Duerwont mijn hert soe seer,

Van uwer ganscher minnen

Ghequetst soe lanc soe meer.

Waer ic my wend, waer ic my keer,

Ic en can gherusten dach noch nachte;

Waer ic my wend, waer ic my keer,

Ghy sijt alleen in mijn ghedachte.



XIVe eeuw



Ik vond het in de oude taal Tiba.

Bedankt, ik houd erg van dit soort gedichten, het Nederlands

was toen zo mooi (vind ik).



Dettie

Geplaatst: 31 dec 2006 10:22 am



Ha bedankt, deze versie heb ik meer gezien.

Mooi hè?



Tiba.

Geplaatst: 15 mei 2008 08:56 am



In den tiden dat die rosen

tounen manech scone blat,

so vloeket men den blidelosen

die wroegere siin ane maneger stat,

want sie der minnen siin gehat

ende den minneren gerne nosen.

van den bosen moete Got ons losen !



Men darf den bosen niewet vloeken.

hen wirt dicke onsachte wé,

want sie warden ende loeken

alse dé sprenket in den sné.

des siin sie vele die mere gevé,

doch ne darf es nieman roeken,

want sie soeken peren op den boeken.





Henric van Veldeke (ca. 1150 - na 1184)



(hertaling)



In het seizoen dat de rozen

vele mooie blaadjes tonen

vervloekt men de vreugdelozen,

die overal aan het vitten zijn

omdat ze de liefde haten

en de liefde graag bestrijden met venijn.

Moge God de bozen lozen.



Men moet niet schelden op deze lieden,

want hun boosheid kan hen niet baten.

Immers, ze loeren en ze spieden,

alsof ze rondspringen in de sneeuw:

Daarom zijn ze zo boosaardig,

al zijn ze niemands aandacht waardig,

want ze zoeken peren aan de beuken.

---

Mooi is dit he ook al is het geen liefdeslyriek.



Hier kan je geluidsfragmenten beluisteren van Middelnederlandse teksten

www.stemmenopschrift.nl/audio.aspx



en hier een heel mooie site over Veldeke

users.telenet.be/gaston.d.haese/heinric_van_veldeken.html





Dettie