Geplaatst: 07 nov 2008 04:09 pm
Geluk
1
De appelboombloesems, oudroze en wit,
de teerste de liefste waaronder ik zit,
een knaap weer als ooit met zijn eerste gedicht.
Geen ander geluk was zo duurzaam als dit.
2
Het raam staat open op de warme nacht
waarin ik niets meer afsmeek of verwacht
dan dat dit ogenblik zou mogen duren,
de grote delger tijd tot staan gebracht.
3
Ik lees het boek dat jij mij hebt gegeven
onder de appelboom, glimlachen even
wanneer een bloesem neerzijgt op het blad.
Lezen is onbeweeglijk langzaam leven.
4
De merel is een glanzend-zwarte vorst
die mij met huppelsprongen naderen dorst,
de kraaltjes in zijn ogen van rood koper.
Ik zie het bonzen van zijn veren borst.
Anton van Wilderode
Uit: Volledig dichtwerk
Lannoo Tielt 1999
Dettie
