* Anton van Wilderode (ja)

Geplaatst: 08 feb 2006 05:41 pm



ja schitterend site he Tiba, ik heb er ook van genoten, heel mooi opgezet.



Dettie

Geplaatst: 09 feb 2006 09:55 am



Mooie site. Het gedicht is prachtig. Wat fijn toch, Dettie, dat zoveel mensen toestemming geven.



Lizzy

Geplaatst: 22 feb 2006 05:44 pm



Heb nu enkele bundels van Van Wilderode. Eerst nog wat lezen.

Je hoort er nog van .



Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 02 mrt 2006 12:07 am



Bij avondschemer is hij uitgedragen

haastig en stil als werd hij weggeroofd;

de zachtste klok snikte driemaal gedoofd

alsof driemaal een deur dichtviel met doffe slagen.



Achter zijn uitvaart staan de zuivere dagen

des zomers puilende van groen gereed

om met zacht gras, traag als het menselijk leed,

de plek te dempen die zijn naam zal dragen.





Anton van Wilderode

uit: "zachtjes, mijn zoon ligt hier",

facet, 1988



Tiba.

Geplaatst: 02 mrt 2006 12:13 am



De bundel "zachtjes, mijn zoon ligt hier", heb ik onlangs op de kop kunnen tikken, een dunne bundel met een twintig gedichten.

Er staan heel mooie, verstilde gedichten in. Het is alsof de priester-dichter het leed van alle vaders en moeders die een kind verloren een eind mee wil dragen.

Heel mooi.



Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 15 mrt 2006 01:44 pm



De akker





Ik zal die zondagmiddag met mijn vader

op wandel door het land niet licht vergeten

al is het vijftig jaar en méér geleden,

zo dicht bij hem als bijna nooit meer later.



Wij kwamen bij een akkerstuk, door bossen

die aan vier kanten stonden, ingesloten, –

door varens een verwoestend spoor gestoten

dan verend verder over vedermossen.



Wij vonden er een hof. Het hoge koren

met ritselingen rijpgestookt van boven

stond in de palle juli onbewogen

tegen mijn open ogen en mijn oren.



Ik zág niets anders, hóórde niets dan droge

verdorde zoemgeluiden van insecten

onzichtbaar kevertjes en rode plekken

papavers door veel bijen aangevlogen.



Een wereld die bestond en aan den lijve

ervaarbaar vaderlijk, een nieuwe aarde

met ademing en aanvangen van klaarte

waarin ik wilde blijven en verblijven.



Anton van Wilderode

Uit: Daar is maar één land dat mijn land kan zijn

Tielt Lannoo 1983



Dettie