* Anton van Wilderode (ja)

Geplaatst: 29 dec 2006 10:26 am



De laatste dagen



en de laatste vragen

van het geleden jaar

staan voor de deur,

de bomen kouder

en de dromen ouder

maar de verwachting

nog vol gloed en kleur

want wij geloven:

het licht van boven

is niet te doven

stelt niet teleur

voor alle vragen

van alle dagen

achter de einder

achter de deur.





Anton van Wilderode (1918-1998)

uit: Op hoop van vrede (1988)

Geplaatst: 09 aug 2007 08:02 pm



Het is een plezier deze gedichten allemaal te herlezen.



Tiba.

Geplaatst: 05 dec 2007 07:24 pm

tiba schreef:



Teder



Teder de dag die nog niet wil beginnen,

een tentenkamp van tule en wit linnen

waarin de zon met vlokjes licht beweegt

gelijk een vis met niets dan zilvervinnen.



Anton van Wilderode

uit: Poedersneeuw. Kwatrijnen, Lannoo 1991

Prachtig toch, zo'n winterse ochtend in de sneeuw.



Rutger

_________________

Geduld, eenvoud en mededogen (Tao).



blog.seniorennet.be/mijn_boekenhoekje

Geplaatst: 08 dec 2007 01:48 pm

Prachtig toch, zo'n winterse ochtend in de sneeuw.

Is het een winterse ochtend? Ik zag er een zomerse dag in.

De vlokjes zag ik als vlokjes licht.

Maar jij denkt dat de zon de vlokjes sneeuw beschijnt?

vertel, vertel.



Dettie

Geplaatst: 08 dec 2007 05:36 pm

Dettie schreef :

Prachtig toch, zo'n winterse ochtend in de sneeuw.

Is het een winterse ochtend? Ik zag er een zomerse dag in. De vlokjes zag ik als vlokjes licht. Maar jij denkt dat de zon de vlokjes sneeuw beschijnt? vertel, vertel.



Dettie

Zoals sunlarmo ergens zei, dat, welke betekenis hij ook in zijn gedicht stopte, deze pas ging leven wanneer de teksten gelezen werden, Dettie, zo ook kan ik mij terechtvinden in jouw idee van een zomerse dag. Hieronder enkele van mijn argumenten om toch maar van een winterse ochtend te spreken.



Eerst en vooral heet de bundel "Poedersneeuw.". Toegegeven, ik heb de rest van de bundel nog niet gelezen, dus eigenlijk is dit argument op zich niet echt overtuigend. Wat wel mijn visie ondersteunt, zijn vooral het tweede en derde vers :

een tentenkamp van tule en wit linnen

waarin de zon met vlokjes licht beweegt

Ik zie hierin een sneeuwtapijt, terwijl het sneeuwt. Hierbij interpreteer ik licht wel als gerelateerd aan gewicht, en niet aan de tegenstelling met duisternis. Vlokjes (sneeuw), waar de zon licht mee speelt (de dwarrelende vlokjes).

Teder de dag die nog niet wil beginnen,

kan er op wijzen, dat de dag eerder laat begint. Maar dan ga je er vanuit dat deze vaststelling niet bepaald om middernacht gedaan wordt.

Het enige dat ik niet zo direct hier kan inpassen is

gelijk een vis met niets dan zilvervinnen.

Maar het lijkt mij toch een vrij aardige vergelijking met de zon die weerkaatst op de sneeuw en sneeuwvlokken.



Zoals hierboven reeds aangestipt, ik kan mij best vinden in jouw beeld. Dus voel je niet verplicht mijn interpretatie als enig zaligmakend te beschouwen. Graag had ik jouw argumentatie gelezen.



Rutger

_________________

Geduld, eenvoud en mededogen (Tao).



blog.seniorennet.be/mijn_boekenhoekje

Geplaatst: 08 dec 2007 06:32 pm

Dettie schreef:



De laatste dagen



en de laatste vragen

van het geleden jaar

staan voor de deur,

de bomen kouder

en de dromen ouder

maar de verwachting

nog vol gloed en kleur

want wij geloven:

het licht van boven

is niet te doven

stelt niet teleur

voor alle vragen

van alle dagen

achter de einder

achter de deur.





Anton van Wilderode (1918-1998)

uit: Op hoop van vrede (1988)

Het is een voorrecht om zoveel hoop te hebben, Dettie. Wat een optimist moet die van Wilderode geweest zijn. Voor de meesten ligt achter de einder wel wat anders te wachten en ze hebben ook meestal geen stok achter de deur. Wel een mooi gedicht, hoor!



Pieter