Marjoleine de Vos (ja)

Geplaatst: 01 nov 2005 02:54 pm



Mevrouw Despina is verdwaald



Middenin het leven zou ze in een donker -

maar was daar niet, waarschijnlijk ergens

op de fiets de stad door op de weg naar niets

geen wonderen wel roze ondergoed

en droeve junks, een vuilnisbak patat.

Ziet ze geen pad naar ooit of later

alleen het donker klopt, het grachtenwater

ruikt naar gracht de nacht is goed

maar hoe het leven moet, mijn God

zo laat al en geen weet van heg en steg.

Moet ze wellicht de wereld in om nieuw

haar ogen uit te spoelen, anders bestaan

op verre grond de oude maan zien

krimpen met haar mee of met pensioen

en uien kweken. Was ze maar oud

en liefst nog wijs, wou ze wel dood

had ze die zogenaamde levensreis

gewoon gemaakt. Zou ze bezweren:

niets aan het ging vanzelf het is gedaan.



Marjoleine de Vos

uit: Kat van sneeuw,

Van Oorschot 2003



Tiba.

Geplaatst: 02 nov 2005 07:47 pm



Mooi Tiba!



Vooral

op verre grond de oude maan zien

krimpen met haar mee of met pensioen

en uien kweken. Was ze maar oud

en liefst nog wijs, wou ze wel dood

had ze die zogenaamde levensreis

gewoon gemaakt. Zou ze bezweren:

niets aan het ging vanzelf het is gedaan.

Ze heeft een hele reeks over Mevrouw despina geschreven,

allemaal van een afstandje beschouwend.



Wil

Geplaatst: 14 jan 2006 06:15 pm



Een kat van sneeuw



Staat in de sneeuw die kat ineens.

Wou ze weer zelf uit sneeuw

gehouwen zijn zo koel daar staan

geen denken meer aan ooit een poot

die ze verzet ter ere van de melk

het braaf gespin of goejig kopjes doen.





Maar als dan uit de hemel plots een zonnestraal

een stem die 'liefste' zegt en 'kom'.

Zou zij terstond de sneeuw ontrouw

meteen niet koud of leeg meer zijn

maar warm, tot stervens toe bereid

voor hem haar ijs te smelten?





Marjoleine de Vos

uit: Kat van sneeuw

Van Oorschot 2003



Tiba.

Geplaatst: 14 jan 2006 08:08 pm



Marjoleine de Vos,

geboren in 1957, getrouwd met Tom van Deel, eveneens dichter en criticus, is redacteur kunst bij NRC Handelsblad. Ze schrijft over kunst, literatuur, en heeft een tweewekelijkse column op de opiniepagina.. In "Iedereen is in aanleg poëzielezer" verdedigt zij hartstochtelijk het bestaansrecht van de poëzie. "De kunst is om jonge mensen te overspoelen met poëzie." Een selectie uit deze columns werd gebundeld in Nu en altijd: bespiegelingen (2000). In 2000 verscheen ook haar eerste poëziebundel Zeehond graag, in 2003 gevolgd door Kat van sneeuw.



Marjoleine de Vos had veel succes met haar eerste bundel Zeehond graag .In deze bundel introduceert ze een alter ego in de persoon van Mevrouw Despina.

Ze werd genomineerd voor de VSB-poëzieprijs en voor de Buddingh’-prijs. In haar tweede bundel Kat van sneeuw gaat zij verder op de weg van eeuwige vragen. We komen weer mevrouw Despina tegen, aan wie een hele afdeling is gewijd.

Naar aanleiding van deze tweede bundel noemt Piet Gerbrandy haar ‘de gedroomde opvolgster van Vasalis.’ In zijn recentie in De Volkskrant van 7 april 2000 zegt hij verder: ‘Marjoleine de Vos verplaatst zich met groot gemak in een marmeren beeld, in een perzik op sap of in de zeehond uit het titelgedicht, ondanks al die gedaantewisselingen blijft ze met dezelfde stem spreken’.

Haar columns beperken zich niet tot beschouwingen over kunst. Want behalve over kunst en literatuur schrijft ze over de verrukkingen van de keuken. Er verscheen een kookboek van haar: De thuiskok.



Over Kat van sneeuw zei Marjoleine de Vos in een interview: ‘In deze bundel zie je een spanning tussen lichaam en geest. Aan de ene kant moet je het lichaam vooral niet verwaarlozen, aan de andere kant moet je niet doen alsof dat het enige is. Helemaal ziel is onaantrekkelijk, helemaal lichaam ook’.



aangeleverd door irene

Geplaatst: 14 jan 2006 08:16 pm



Bedankt, Irene, voor deze interessante toelichting.

Zo leren we de dichteres wat beter kennen.

Ook toeval dat ik net het gedicht 'een kat van sneeuw' geplaatst heb .



Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 14 jan 2006 08:31 pm



Ik dacht dat ik dit gedicht ooit al eens geplaatst had, maar misschien is ie met de crash verdwenen,

nu even overgezet uit het dierentopic...

en het blijft een van mijn favorieten van haar....



Zeehond graag



Het liefst zou mevrouw Despina zeehond zijn.

Springen, poon verschalken, applaus

voor uw lenig spek dat overheerlijk

de kant op kletst, dik verpakt geraamte,

grootogige boksbal vol vis, lekkerbek.

Binnenin zat mevrouw Despina, veilig

in glad vel, waterafstotend vermomd

als onhoekig dier, elegant toegerust voor

poolstorm en schotsen. Lachend heft ze

haar snor boven water, poseert voor

verrekijkers, zont op een zandplaat.

Gooit het leven juichend de lucht in

stuitert ze op zeewaardige kussens

haar vrolijk vet maakt elke landing zacht.



Marjoleine de Vos,

uit: Zeehond graag

uitg. Van Oorschot 2000



Wil