Marjoleine de Vos (ja)

Geplaatst: 11 aug 2007 05:24 pm



DIDO, NA HET VERTREK VAN AENEAS



Ik zoek een gevolg van deze mijn oorzaak

ik zie er geen. De zomer is spoorloos -

warme pruimen lui in hun bomen, kussen

zoet als tomaten, vissen in zee spartelend

als sperma. Zijn ogen zagen mijn hart

de toekomst spoelde ons lachend aan land.

's Nachts zochten zijn handen mijn huid

steeds weer barstte de maan van volheid

kromp dan, en verdween.



De weg van mijn verwachting was lang, ik ging hem

traag tot stilstand in de schaduw, tot uitzicht terug

naar beneden waar uit de haven de schepen gleden

naar een andere kust, als vogels naar een andere zomer.



Waarvoor ik bedoeld was weet ik niet, geen vraag

past op mijn antwoord. Het is najaar, de grond is hard

een kastanje verschrompelt in mijn zak. Meer niet.





Uit:

Zeehond graag (p. 22).

G.A. van Oorschot. Amsterdam. juni 2000 (2).





PS In het topic Raad de dichter had ik een fragment van dit gedicht geplaatst. Hier voor de liefhebbers het hele gedicht. Prachtig!



Grada

_________________

'Do you think it's a whoozle?'

Geplaatst: 13 aug 2007 08:15 pm



Meteen al ben ik geïntrigeerd door de beginregel(s) van dit gedicht:



Ik zoek een gevolg van deze mijn oorzaak



Er is sprake van een omdraaiïng.

Normaalgesproken worden oorzaken gezocht voor bepaalde dingen/omstandigheden/toestanden die daar dan het gevolg van zijn.

"Hoe kan het toch dat......?"

"Waarom is dit of dat aan de hand?"

"Waardoor is het zo ver gekomen dat....?"

enzovoort...



Maar nee, de dichteres zoekt een gevolg bij iets wat gebeurd is.

Iets heel bepaalds, het is immers deze mijn oorzaak.

Niet zomaar een oorzaak.

En deze oorzaak zou toch eigenlijk gevolgen moeten hebben...



Maar:



ik zie er geen.



Dat is de tragiek ten top.

Er is iets gebeurd en het heeft geen enkel gevolg, er is niets van te merken, het leven gaat gewoon door als altijd!

Dan moet dat wat er gebeurd is, wel zeer tragisch zijn.



Prachtig!

In anderhalve zin een tragedie neergezet.

En je weet eigenlijk nog niets maar je bent nu al volkomen gegrepen.



Ach, wat is goede poëzie toch lekker!



Grada

_________________

'Do you think it's a whoozle?'

Geplaatst: 13 aug 2007 08:27 pm



Dit hebben we gemeen: beginregels ik intrigeren me mateloos. Ze kunnen dagen blijven hangen.

Soms komen ze zo maar in me op (tijdens het autorijden bv.)... en ik weet niet meer van welk gedicht.



Mooi hoe je deze beginregels uitlegt.



Ook het einde treft:

Waarvoor ik bedoeld was weet ik niet, geen vraag

past op mijn antwoord. Het is najaar, de grond is hard

een kastanje verschrompelt in mijn zak. Meer niet.

Ja, dit is genietenvan mooie poëzie.



Tiba.

Geplaatst: 16 aug 2007 09:11 pm



Dank je Tiba. Ja, die laatste regels zijn ook heerlijk!



Grada

_________________

'Do you think it's a whoozle?'

Geplaatst: 19 apr 2008 10:17 am



Het is vandaag de geboortedag van Marjoleine de Vos,



bij de vpro is ze te beluisteren.



boeken.vpro.nl/personen/22551096/



Dettie

Geplaatst: 13 aug 2008 10:50 am



Het leven in juni



Om mij heen is alles luidkeels in leven

de boer op zijn maaier, blatende schapen

in de esdoorn een zwartkop die roept

om een vrouwtje, uit bloemkelken klinkt

het geronk van een bij.



En ik leef ook maar moet dat zelf zeggen

want niets van al wat ik waarneem noemt mij.

Zoals je met vrienden wel praat over vroeger:

We waren aan zee, in een tent, heel gelukkig -

vraagt iemand: was jij daarbij?



Dus ben ik alleen in de tuin in de wereld

en om mij heen ademt alles en in huis

zit een man. Dit is het leven, schrijft hij,

deze ochtend in juni, de zwartkop zingt

en in de tuin zit zij.



Marjoleine de Vos (1957)

Uit: Het waait

Uitgever: Van Oorschot, Amsterdam 2008



Er staat een mooie uitleg (geschreven door Lambert Wierenga) over dit gedicht bij Meander

zie klassiekegedichten.net/index.php?id=110



Dettie