* M. Vasalis (ja uitgegeven door Van Oorschot)

Geplaatst: 19 jun 2004 06:51 am



ja dat klopt van die bundel en ik heb er nu nog 3 bij, niet van Vasalis hoor.

Ik zal dat doen tiba een gedicht van haar plaatsen dat ik heel mooi vind.



Dettie

Geplaatst: 27 jun 2004 11:43 pm



Nog een heel bekend gedicht van Vasalis.



Sotto voce



Zoveel soorten van verdriet,

ik noem ze niet.

Maar één, het afstand doen en scheiden.

En niet het snijden doet zo'n pijn,

maar het afgesneden zijn.



Nog is het mooi, 't geraamte van een blad,

vlinderlicht rustend op de aarde,

alleen nog maar zijn wezen waard.

Maar tussen de aderen van het lijden

niets meer om u mee te verblijden:

mazen van uw afwezigheid,

bijeengehouden door wat pijn

en groter wordend met de tijd.



Arm en beschaamd zo arm te zijn.



M. Vasalis

uit: Vergezichten en gezichten,

Van Oorschot 1954



Tiba.



P.S. vooral de verzen:

En niet het snijden doet zo'n pijn,

maar het afgesneden zijn

zijn heel bekend want vele malen geciteerd.

Groetjes.



--

Geplaatst: 29 jun 2004 04:05 pm



Tiba ik kan niet echt snel reageren op gedichten, ik moet ze eerst op me in laten werken en er over nadenken. Het is niet dat ik geen interesse heb. Maar sommige gedichten vind ik vrij heftig zoals deze. Ik moet ze ook vaak lezen om ze te begrijpen. Vandaar dat ik aldoor zeg ik kom er op terug.

Ook op deze kom ik dus terug!



Dettie

Geplaatst: 30 jun 2004 04:45 pm



Laat maar inwerken Dettie!



Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 05 aug 2004 03:07 pm



LUCHTSPIEGELING



Midden in deze woestenij

van zon, stenen en droog gewas

zie ik opeens mijn eigen land

- onaangetast door deze brand:

bleek water, mist over een wei.

zie ik hoe koel en zacht dat was.



IJl als de dunne, dode maan,

die overdag is blijven staan,

maar meer dan herinneringen,

begeerlijker dan enig ding

zie ik verre water blinken

trachten mijn ogen het te drinken.



M. Vasalis,

uit Parken en Woestijnen.

Uitgeverij van Oorschot 1940



Dettie

Geplaatst: 05 aug 2004 08:40 pm



Tweede poging om te reageren, Dettie. De vorige is deze namiddag gestrand tijdens opkomend MSN en een naderend onweer...en pc maar uitgezet.

Als ik dit heel mooie gedicht van Vasalis wat begrijp is water en koelte verbonden met herinneringen....herinneringen aan een eigen land.

Moeten we dit opvatten als eigen streek, aan de jeugd misschien of....?

Weet jij meer?



Groetjes. Tiba.