Geplaatst: 20 dec 2007 07:18 am
tiba schreef : Ik denk ook dat het om overvloed gaat en wel om het teveel en té is nooit goed.
Een flamingo zoekt zijn voedsel in het water, maar als er niets dan water is, verlangt hij naar iets anders.
Misschien is het wel symbool voor de mens die ontevreden is met wat hij heeft?
Tiba.
Goeie morgen, Dettie, Tiba en Rutger
Dettie en Tiba, hoe heb ik het nou met jullie? Als je een verklaring van een metaforisch gedicht geeft ben je er niet mee als je slechts de metafoor zelf beschrijft. Tiba denkt nog aan zoiets van ontevredenheid van de mens in het algemeen door de overvloed waarin hij verkeert, een soort algemeen menselijk onvermogen. Maar jullie vergeten dat het hier om een Joodse dichter gaat die de Holocaust heeft overleefd. Rutger en ik denken aan wanhoop en daar is het gedicht emotioneel genoeg voor. De vraag moet worden beantwoord waarom hij als metaforen de flamingo en water kiest, en een flamingo die op zoek is naar land. Dit betekent dat hij voor zichzelf ook geen oplossing ziet in het stukje land dat Israël heet.
Hij is aan volkomen wanhoop ten prooi, zoals ook Rutger schrijft.
Alleen als we uit zijn biografie te weten komen dat hij zich losgemaakt heeft van de tragedie van zijn volk en van zichzelf mag je aan andere verklaringen denken. Dit is misschien ook wel de tragiek van het joods zijn. Dat we ze altijd zullen verbinden met hun lot en eigenlijk zouden we daarvan af moeten, zoals alle mensen beter een tragisch verleden achter zich kunnen laten, zoals bijvoorbeeld Ischa Meier probeerde. Maar misschien is dat wel onmogelijk.
Pieter
_________________
"Hoed u voor de literatuur. Gebruik de woorden die het eerst bij je opkomen" J.P. Sartre
