Willem van Toorn (ja)

Geplaatst: 11 dec 2007 10:51 am



Ja, deze is heel anders.

Kende ik ook niet, en ik denk dat ik dit gedicht ook niet als een Van Toorn herkend zou hebben.

Grappig...



Cat

_________________

"Die Worte sind nur die Mauern.

Dahinter in immer blauern Bergen schimmert ihr Sinn."

Rainer Maria Rilke[/size ]

Geplaatst: 11 dec 2007 11:57 am



Apart gedicht leni.

Hele ontdekking voor mij deze Willem van Toorn





Dettie

Geplaatst: 15 dec 2007 02:51 pm



Een kraai bij Siena.



voor Toos



Hoe een kraai vliegt over de heuvels

bij Siena: een verkreukelde zwarte lap

boven het koperen landschap.

Werkt zich rot, denk je vanonder af,

met die averechtse vleugels.



Door de kijker zijn slimme snavel,

zijn eigenwijs hoofd: hij lapt

het toch maar. Niet de begaafde

vlechtwerken boven de stad

van de zwaluwen- hij blijft een aardse



zitter, die heeft gedacht:

waarom zij wel verdomme, en is opgestegen

om zich verbaasd te begeven

naar dit veel te grote blauw.



Hoe zich deze woorden bewegen

ongeveer van mij naar jou.



Willem Van Toorn.

uit: Een kraai bij Siena;

Uitg: Querido-Amsterdam 1979



Leni

Geplaatst: 14 jan 2008 01:17 pm



NOLI ME TANGERE*



Domein van grootvader. Hij noemt de namen,

in het Latijn, van zijn geordend groen

in de boomgaard, perken, kassen met meer gevoel

dan die van zijn bekende nazaten.



‘Jongen’, zegt hij en leert mij het aanraken

met één vinger van het kruidje-roer-me-niet

diep in de vochtige kas. En dat je niet

de ontroering moet uitputten door herhalen.



Betekenis van namen. Achter mijn rug

herstelt hij vol geduld het losgerukt

spinneweb over het holle tuinpad.



Omdat de wereld heel moet zijn. Hierin

besta jij nog lang niet, behalve dat

er te veel leegte heerst, zondagen, hunkering

naar wat jaren hierna vervuld moet raken.



Willem van Toorn

uit: Gedichten 1960-1997,

uitgeverij Querido, 2000





* Noli me tangere betekent Raak mij niet aan.



Dettie



Mijn opa nam mij ook altijd zijn tuin en kas in en vertelde van alles over de planten. De druiven in zijn kas waren zijn grootste trots



--

Geplaatst: 18 mei 2008 11:01 am



Dit is verteld voor een oude

vrouw in een stille tuin

die vraagt waar ik nu weer heen reis

en hoezo en met wat voor doel.



Zelf is ze in haar stoel

gevangen maar weer kind dus vrij.

Ze wil mij vooral bij zich houden

onder de koele kruin



van de kastanjeboom die zij kent

en toespreekt in een groen soort taal.

"Waar moet hij toch allemaal

altijd henen en wat is daar

dan dat hier niet bestaat."



Ze is al dicht bij de dood

zodat ze iets kent misschien

wat ik hier niet kan zien,

mijn moeder. Bij mijn verhaal

wordt de tuin zo grenzeloos groot

dat ik op mijn reis

naar haar toe reddeloos verdwaal.



Willem van Toorn

Uit Tegen de tijd

Querido Amsterdam 1997



Dettie





Ik weet niet zo goed wat ik van dit gedicht moet denken.

Zelf vind ik het woord henen storend in dit gedicht

Persoonlijk vind ik het meer een 'verhaal'



Toch...



maar weer kind dus vrij

en

dat ik op mijn reis

naar haar toe reddeloos verdwaal



maakt het voor mij weer poëzie.



Dettie

Geplaatst: 18 mei 2008 05:06 pm



In ons dialect zeggen wij ook bvb: waar gaade gij toch henen?

Misschien zegt zijn moeder dat ook zo..en valt hem dat nogal op..

Ik vind het wel een mooi gedicht, de prozazinnen storen mij niet .



leni