Geplaatst: 09 dec 2007 02:17 pm
Ik vind het wel tof dat jullie van deze gedichten zo genieten.Het zal Willem veel plezier doen...
hier is er nog eentje:
( wel heel anders van thematiek maar het einde is weer typisch Van Toorn .).
Twee manieren om de wereld te redden.
Als de wanhoop in alles zich medeelt
is elke troost meegenomen.
De dikke mevrouw bijvoorbeeld
op de avond over ons milieu,
onder de klimtouwen in de o.l.school,
met de tas op haar vruchtbare schoot.
Zou het niet mogelijk zijn ook,
dacht u meneer de voorzitter,
zelf wind te maken, ik denk
nu aan een grote fan
die we zouden kunnne bouwen,
waarmee je al die rook
over zee weg kan waaien.
En nog een idee misschien
kan boven die fabrieken
niet steeds een vliegtuig rondvliegen
dat iets spuit, een soort grote spraybus,
van de stank zijn we dan toch verlost.
Daarop de meewarige ingenieur
die kakelend weet wat de wind kost.
Maar toch, geachte mevrouw,
god zal het u lonen, ik wou
vannacht voor éeen keer best uw kind zijn:
getroost, ingestopt, welterusten,
je boek onder je kussen,
morgen weet je er alles van.
Willem Van Toorn
uit 'Herhaalde wandeling-gedichten 1960-1975'
uitg. Querido 1977