Willem van Toorn (ja)

Leestafel heeft toestemming (via leni) om de gedichten van Willem van Toorn te plaatsen.

Maar geen complete bundels.





Dettie

Geplaatst: 01 dec 2007 04:14 am



Joepie, toestemming van Willem Van Toorn, dichter, prozaschrijver,vertaler. Een erg volledig beeld van de auteur vind je op www.schrijversinfo.nl



Het eerste gedicht dat ik ooit van hem las vind ik nog altijd prachtig.



Het stond in 'De Revisor' 79/4



Twee dochters



Slaperig vroeg in de ochtend

zie ik ze de laan

uit fietsen samen, ze gaan

naar het dorp, A en S, mijn dochters.



Als ik tekenen kon

zou je hier nu een prent

zien ontstaan waar ze in

bevroren waren: heel dun

( ze zijn al haast aan het eind,

waar de weg naar het dorp begint)

waait hun haar in de wind

onder een mistige zon.



Nu moet je mij maar geloven

op wat woorden. Kijk, er blinkt

een spaak of een bel. Een lint

van langgerekt licht komt het open-

staande raam ingeschoven.



Ze zijn al achter de bomen.

Maar jij ziet hun haar nog stromen

in je hoofd. Hoor, hun fietsen

ruisen ook achter je oren.



Ze zijn makkelijk het liefste

wat er in al dit groen

bestaat. A en S. Je ziet ze?

Dan mag je dit vers dichtdoen.



In jouw hoofd vastgelegd

raken ze even niet weg.



Willem Van Toorn.



Ik vind die laatste zin zo pakkend altijd weer...

Geplaatst: 07 dec 2007 07:47 am



Willem van Toorn behoort ook tot mijn favorieten.

Prachtige gedichten: observerend, beschouwend, verrassend.

Ik houd onder meer erg van dit:





Decor



Leven dat hier bestond

behoudt een aanwezigheid

waardiger dan wat nu lijkt

zo tastbaar te zijn. Kijk

onder de stenen: grond.



Dwars door je nieuwe huis

in een andere ruimte van tijd

stappen jagers over een ijs-

harde akker. De hagel bijt

in je dromen. De smaak van kruit.



Ter hoogte van je bed

loopt een sloot tussen velden door.

Vissen trekken een spoor

van bellen achter je net

afgewend hoofd. Het decor



waarin je bent neergezet

wordt al doorzichtig, slijt

als papier op de vouwen door

onder de schurende tijd.

Daarachter weer het wijd

waaiend landschap. Werkelijkheid.



Willem van Toorn



Uit ' Het landleven', Amsterdam 1981



Volgt iemand van jullie de VPRO-serie 'In Europa', naar het boek van Geert Mak?

Ik moest aan dit gedicht denken: wat is er een eeuw geleden allemaal niet gebeurd op de plek waar jij nu onbekommerd woont? Hoe zag jouw wereld er toen uit?

Van Toorn verwoordt dit schitterend.



Cat

Geplaatst: 07 dec 2007 07:56 am



Beste Cat Dit is een heel mooi gedicht van een dichter die ik nog niet kende. Het deed me niet denken aan WOII maar aan de plek waar ik nu woon, dat was vroeger een slagenlandschap met sloten en houtwallen. Dertig jaar geleden liepen hier nog jagers. De serie volg ik en ik heb ook het boek gelezen. Tot 1936, toen werd het te beklemmend.



Hg. Pieter

_________________

"Hoed u voor de literatuur. Gebruik de woorden die het eerst bij je opkomen" J.P. Sartre

Geplaatst: 07 dec 2007 08:11 am



Ik woon zelf in een huis uit 1683, waar ook hele verhalen aan vastzitten (uitgeplozen in het Gemeente-archief). Het geeft je een soort band met tijden van lang geleden.



Ik zal nog wel eens iets plaatsen van Van Toorn, zijn oeuvre is zeer de moeite waard.



Cat

Geplaatst: 08 dec 2007 12:47 am



Heel tof Cat dat je meewerkt om teksten te plaatsen, zelf heb ik niet zo heel veel bundels van Van Toorn...dus alles wat je aanspreekt is welkom.

Hte gedicht dat jij plaatst kende ik niet en is heel knap.



Leni