Geplaatst: 27 feb 2006 10:10 pm
De sfeer van de bundel "Romiosini" doet me ook wat denken aan (de betere) passages in het boek van Louis de Bernières: "Kapitein Corelli's mandoline": ook een aanklacht tegen de oorlog, ook een belangrijke rol van de Griekse natuur. Denk maar aan de verschrikking die Carlo meegemaakt heeft en nadien ook Mantras.
Nog een fragment uit Romiosini:
Ze gingen zitten onder de olijfbomen in de namiddag
ze zeefden het grauwe licht
tussen hun dikke vingers
ze zetten hun kogeltas neer en overdachten
hoeveel smart er gekleefd zat
op het pad van de nacht
hoeveel verdriet in de knop van de witte malve
hoeveel dapperheid in de ogen van
het blootsvoetse kind dat de vlag draagt.
Romiosini, V, 1
uit: Romiosini en andere gedichten,
Yannis Ritsos. Vertaling: Guido Demoen
Point 2005
Dettie zegt:
Er gloeit een vuur.
de duiven (teken van vrede) vliegen uit hun handen naar alle hoeken van de wereld.
In 1953 schreef Ritsos de bundel "Vrede" (Irini, vanwaar de naam Irene).
Hieruit later meer.
Groetjes. Tiba.