In de vallende avond
keek ik naar buiten en zag
tussen bekende bomen in de verte
een onbekend wit huis.
Mijn blik begroette het verrast
als voorpost van een weergaloze wereld
die ooit voor me zou opengaan.
De volgende avond was het huis
weg. Hoe ik ook bleef turen
in de schemering of overdag,
het liet zich niet meer zien.
Een overhaaste belofte overhaast
ingetrokken. Sinds tientallen jaren
rijst het plotseling in me op:
een wit huis tussen verre bomen.
Onvindbaar. Buitenaards.
Hanny Michaelis (1922-2007)
(gepubliceerd in Tirade 384, Van Oorschot 2000
In een artikel van Arjan Peters worden Szymborska en Michaelis met elkaar vergeleken. Peters houdt hierin een pleidooi voor Hanny Michaelis.
De parallellen tussen Michaelis en Szymborska zijn opvallend: bijna even oud, bijna evenveel gedichten geschreven, beiden stadsnatuurdichteressen (Hanny's Amsterdam is Wislawa's Krakau), beiden terstond herkenbaar door hun humor, helderheid en het superieure vermogen uit twijfel en onzekerheid munt te slaan, als het lukt, in de vorm van gedichten die een lezersleven lang mee kunnen.
Hier staat het hele, zeer interessante, artikel
www.dbnl.org/tekst/_tir001200301_01/_tir001200301_01_0026.php
Dettie
