Frédéric Leroy (ja)

Geplaatst: 16 jul 2006 08:00 am



Gravitatie is een aantrekkende kracht die twee massa's op elkaar uitoefenen zegt wikipedia.



Een gapend gravitatieveld zegt Frédéric Leroy.



Hij heeft het knap moeilijk met dit mooie jonge meisje!



Dettie

Geplaatst: 01 aug 2006 07:12 am



Ochtendritueel



Men had dauw op de lippen.



Met het aanbreken van de dag begon ook

het uitwisselen van geschenken.



Alsof we door geven en nemen

gelijken zouden worden.



Ik, naakt als gras

en onthutst dat te zijn,

had niets te geven,

ontving slechts



een zelfontworpen woord

buiten beschouwing gelaten.



Frédéric Leroy

Verschenen in:

Komkommer & Kwel, n°4, 2006.



Dettie

Geplaatst: 01 aug 2006 08:48 am

Ik, naakt als gras

en onthutst dat te zijn,

had niets te geven,

ontving slechts

mooi hoe de dichter zijn eigen "ontoereikendheid" beschrijft (vind even geen beter woord). Hij voelt zich naakt, niet bij machte iets te geven omdat hij vindt dat hij niets heeft om te geven, en kan slechts ontvangen.

Dat te weten, vindt hij zelf onthutsend.



Zo begrijp ik het toch.



Tiba.

Geplaatst: 11 aug 2006 03:23 pm



De gedichten van Frédéric Leroy staan in het archief



klik hier www.poezie-leestafel.info/frederic-leroy-2



Dettie

Geplaatst: 29 nov 2007 06:35 am



Op 24 november jongstleden ontving Frédéric Leroy de Prijs Letterkunde 2007 van de Provincie West-Vlaanderen, in de categorie ongepubliceerd werk (105 inzendingen), met de bundel Lucifer en het grote belang (van kleine rituelen). De jury bestond uit Elke Brems, Maja Panajotova, Dirk de Geest, Hans Vandevoorde en Hans Groenewegen.



Uit het juryrapport:

Interessante bundel. Kleine plaquette verraadt lyrisch talent. Lichtvoetig maar tegelijk wezenlijk, met misschien wat veel humor. Met deze bundel bereikt de dichter wel de maturiteit die in Gedichten soms nog ontbrak. (...) Hieruit kan een eigen sterk geluid ontstaan. Er zit toekomst in. Opnieuw een afwisselende bundel, met gedichten die licht, helder en elegant geformuleerd zijn. Vooral de prozagedichten van 'Wenteling' charmeren. Mooie beelden, zacht ritme. Pointes kunnen soms sterker. De bundel is hier en daar donkerder van toon dan Gedichten en dat maakt hem ernstiger.



Bron de Contrabas

Geplaatst: 04 mei 2008 07:23 pm



Het ontwaken



dinsdag



Hoe bij het ontwaken je lichaam in daagse eenvoud

een publieke plaats is, een zonbeschenen marktplein

dat werelden draagt, zich overweldigend uitvouwt

en koopwaar uitstalt, hoe ik dan stiekem verdwijn



in ochtendrumoer, aan meloenen ruik en een druif

meepik, volwaardig het spel van vraag en aanbod

meespeel, slinks met vervalste prijskaartjes schuif,

persoonlijk en vrij van gewetensbezwaren de strot



oversnijd van de meest enthousiaste mededingers,

hoe ik vermoedens uitstuur als een doodseskader

van schaduwen, Assassijnen met lange vingers,

een gapende oogwonde en een mond vol ijswater,



hoe de hebzucht langs je heen glijdt als een stiletto,

hoe de kruimels resten, hoe de duiven landen: zo.



Frédéric Leroy

uit: Gedichten

De Contrabas

BnM Uitgevers Nijmegen 2006



Omdat Dettie mij opmerkzaam maakte op de kwaliteiten Van Leroy hier mijn opvatting over dit gedicht: Ik denk dat Dettie gelijk heeft dat het een beschrijving is van het liefdesbedrijf, waarschijnlijk tijdens een vakantie in een of ander Islamietisch land, waar hij daags tevoren de markt heeft bezocht; hij verstrengelt zijn fantasie tijdens het vrijen met de beelden op de markt. De rest laat ik aan jullie fantasie over. Hoe de duiven landen?

Ze komen met veel lawaai aanvliegen en vallen dan zowat stil, slechts de kruimels oppikkend: het naspel. Schitterend gedicht als je leest wat je wilt lezen



Pieter

_________________

"Hoed u voor de literatuur. Gebruik de woorden die het eerst bij je opkomen" J.P. Sartre