Geplaatst: 04 mei 2008 07:23 pm
Het ontwaken
dinsdag
Hoe bij het ontwaken je lichaam in daagse eenvoud
een publieke plaats is, een zonbeschenen marktplein
dat werelden draagt, zich overweldigend uitvouwt
en koopwaar uitstalt, hoe ik dan stiekem verdwijn
in ochtendrumoer, aan meloenen ruik en een druif
meepik, volwaardig het spel van vraag en aanbod
meespeel, slinks met vervalste prijskaartjes schuif,
persoonlijk en vrij van gewetensbezwaren de strot
oversnijd van de meest enthousiaste mededingers,
hoe ik vermoedens uitstuur als een doodseskader
van schaduwen, Assassijnen met lange vingers,
een gapende oogwonde en een mond vol ijswater,
hoe de hebzucht langs je heen glijdt als een stiletto,
hoe de kruimels resten, hoe de duiven landen: zo.
Frédéric Leroy
uit: Gedichten
De Contrabas
BnM Uitgevers Nijmegen 2006
Omdat Dettie mij opmerkzaam maakte op de kwaliteiten Van Leroy hier mijn opvatting over dit gedicht: Ik denk dat Dettie gelijk heeft dat het een beschrijving is van het liefdesbedrijf, waarschijnlijk tijdens een vakantie in een of ander Islamietisch land, waar hij daags tevoren de markt heeft bezocht; hij verstrengelt zijn fantasie tijdens het vrijen met de beelden op de markt. De rest laat ik aan jullie fantasie over. Hoe de duiven landen?
Ze komen met veel lawaai aanvliegen en vallen dan zowat stil, slechts de kruimels oppikkend: het naspel. Schitterend gedicht als je leest wat je wilt lezen
Pieter
_________________
"Hoed u voor de literatuur. Gebruik de woorden die het eerst bij je opkomen" J.P. Sartre