Gerrit Komrij (ja)

Geplaatst: 28 aug 2006 02:25 pm



Ik vind de laatste twee strofen eigenlijk vooral heel goed, maar ze hebben de andere strofen broodnodig om goed te zijn.



Jan S

Geplaatst: 01 sep 2006 03:15 pm



De droom van een dorpsjongen



Nu ken ik alle kaden, alle stegen,

En de Palazzo's. En ik voel me warm.

Ik liet mijn hart hier achter, allerwegen.

(En op de Academie-brug mijn arm,



Mijn nier op de Rialto. En mijn lever,

Die liet ik achter op het Arsenaal.)

O, deze stad is boven spot verheven...

Maar zelf een rarekiek en toverzaal.



Hier kan men zeer voornaam de pijp uitgaan

In een van die gesloten, hoge panden,

Zelfs als een oplichter nog niet banaal.



O, bij mijn uitvaart, hoop ik, zal je staan

Op een der bruggen van het Canal Grande

En mij voorbij zien glijden als een aal.





Gerrit Komrij

uit: Alles onecht,

De Arbeiderspers, Amsterdam 1984



Tiba.



Uit het thema "gedichten over Italië" ook hier geplaatst.

Geplaatst: 01 sep 2006 03:58 pm



In het gedicht van Komrij zit heel wat.

Voor zover ik weet gaat het over Venetië (Rialto, Canal Grande)



Merkwaardig dat de dichter hier aan de dood denkt, of niet?



Hier kan men zeer voornaam de pijp uitgaan

In een van die gesloten, hoge panden,

Zelfs als een oplichter nog niet banaal.



Venetië, Brug der zuchten, Rialto, Canal Grande.

Associaties die ik maak.

De dichter vindt in die mooie, hoge huizen, het idee van de dood.

Moet ik wel over nadenken. Heb het gevoel dat een en ander me hier ontgaat...





Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 03 sep 2006 12:52 pm



Misschien naar het boek Dood in Venetië van Thomas Mann

Dat gaat over een schrijver die ondanks zijn succes in een crisis raakt en besluit naar Venetië te gaan, daar raakt hij helemaal in de ban van een jonge Poolse jongen.



Dettie

Geplaatst: 03 sep 2006 06:04 pm



Ha, Dettie, is wel een slimme opmerking van jou. .

Ik heb het boek niet gelezen.

Is dat geen film (van Visconti of zo?)? Ik meen me te herinneren dat een lerares op school daar zo enthousiast over was.



Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 30 sep 2006 04:10 pm



Antipode*)



Bewaar me voor de helderheid der dingen,

Het schone hemd, de reidans en de zon.

Geef mij het spiegelbeeld, herinneringen,

De vale schutskleur van het kameleon.



Ik ben er niet. Geen bloedbaan ruist in mij.

Ik leef in schaduwen, ben nameloos.

Laat me verdorren in het wintertij,

Ver van de zomers met hun hels gehoos.



Ik kan de lichte stormen niet verdragen.

Kijk niet naar me. Behoed me voor die pijn.

O camera. O beeld van welbehagen.

Laat me van dit de antipode zijn.



Gerrit Komrij

uit: 'De os op de klokketoren',

Amsterdam, De Arbeiderspers 1981.



*)

1. tegenvoeter (ook aardrijkskundig)

2. persoon met geheel tegengestelde aard of meningen



Dettie